De volgende reisverslagen zijn van woensdag 31 maart tot zaterdag 10 april

Dag 53, Woensdag 31 maart 2010

Soma x96 Soma

Km dag 53 = 0

Totaal

Vandaag was het weer woensdag dus de helft van de week waren we alweer gepasseerd.

‘s ochtends vroeg begonnen we met de lessen autotechniek. Het probleem was dat we het elektrisch schema nog niet hadden kunnen uitprinten omdat we de vorige avond geen stroom hadden. Jelle ging verder met de les en de leerlingen kregen een test om te zien hoever ze waren met de lesstof. Alex probeerde er nog zoveel mogelijk van te maken maar dit werd toch wel een beetje lastig zonder de goeie papieren. Na de pauze werd er verder les gegeven om alles goed te herhalen. Ze beginnen het principe te snappen het enige probleem is dat er een paar leerlingen zijn die niet opletten en dus buiten de boot vallen. Vandaag is er ook afgesproken dat we volgende week woensdag een proefwerk hebben. Tijdens dit proefwerk moet je aanwezig zijn om je certificaat te behalen. Na deze afspraak gemaakt te hebben was het ook 2 uur geweest dus tijd om een einde aan de lesdag te maken. De rest van de dag hebben we niet zo heel veel gedaan vanwege de ontiegelijke hitte die er weer was. ‘S avonds was er weer stroom dus vandaag konden foto’s op de site worden gezet maar ook de elektro schema’s konden van het internet worden afgehaald. De rest van de avond hebben we nog wat gebuurt en Irish coffee gemaakt. Dit is koffie met suiker en slagroom en wat whisky helaas hadden we geen slagroom maar volgens Chris en Alex smaakte het evengoed. Abdoulie die normaal nooit drinkt leek dit ook wel leuk en wou ook een slokje proberen. Hij spuugde het uit en dacht dat hij zat was naar xe9xe9n slokje. Volgens hem is dat natuurlijk wel mogelijk maar wij wisten wel beter. Na het uitlachen van Abdoulie zijn we gaan slapen want de volgende dag moesten we les geven en daarna nog naar Tanjeh.

Dag 54, Donderdag 1 april 2010

Soma x96 Tanjeh

Km dag 54 = 150

Totaal

Donderdag dus alweer de laatste dag van de week. We begonnen de morgen met les geven en in de middag zouden we vertrekken naar Tanjeh voor een lekker lang weekend. De les begon lekker de leerlingen wouden van alles weten omdat volgende week proefwerk tijd was. De leerlingen die niet oplette deden dit nog steeds niet dus dit zal wel gaan blijken in de punten van volgende week

Vandaag konden we de papieren uitprinten toen er stroom was toen dit was gebeurt bleken dit papieren te zijn van een verkeerd model namelijk van een 12V patrol terwijl wij een 24V systeem hebben. Alex kon dus weer niet echt verder dus moesten we roeien met de riemen die we hadden en hielp Alex maar mee met de les. Vandaag werd er ook elektro uitgelegd van de auto maar dit lukte niet helemaal en soms  werden er flinke vonken gemaakt. Misschien is het handiger om geen kortsluiting te maken vond Jelle en Alex was het daar wel mee eens. Zelfs de beste maken af en toe een foutje. Tijdens de middag vertrok Alex naar de lodge om alvast te beginnen met de kamer leegruimen. Jelle ging door met de leerlingen en rond 1 uur waren we klaar met de les en was het tijd voor het weekend. Na het opruimen van de rest van de lodge konden we beginnen met de hobbelweg richting Tanjeh. De zuid-bank was veel sneller dus deze werd weer gekozen. Na 2 uur en 3 kwartier scheuren over het zand en asfalt kwamen we in Tanjeh aan. Chris was ook al gearriveerd hij had wel de noord-bank gepakt want de auto van Chris stuitert nogal veel en deze moest nog verkocht worden. In Tanjeh werden we eerst begroet en de spullen werden op de kamer gelegd. Na even gezellig bij de groep gezeten te hebben moest er even naar het internet cafxe9 gegaan worden om alles up te daten hier hadden we namelijk wel snel internet. Nadat dit weer was gebeurt en we terug gingen naar Franco werd er besloten dat het afval van Soma ritueel verbrand moest worden. De vuilniszakken die speciaal hiervoor waren mee genomen werden erop gegooid en aangestoken. Het rookte mooi en ook nog is lang zo zie je maar weer al het slechte heeft iets goeds. Hierna was het tijd om te gaan eten en het smaakte weer eens heerlijk. ‘S avonds werd besloten dat we moesten gaan stappen want Gerard en Maurice waren jarig. Op naar senegambia met Nick als bob. Na de geslaagde avond kon iedereen weer gaan slapen en uitslapen want vrijdag hadden we helemaal niks te doen.

Dag 55, Vrijdag 2 April 2010

Tanjeh x96 Tanjeh

Km dag 55 = 0

Totaal

Rustdag! Vrijdag konden we lekker uitslapen want vandaag hadden we geen verplichtingen. Rond 12 uur begon iedereen wakker te worden en werd er rustig op gestaan. De noodles werden gegeten als ontbijt en we gingen eens kijken wat we konden gaan doen in de middag. Het briljante idee werd geboren want het werd tijd voor een potje  buikschuiven. Er werden wat zeilen neer gelegd samen met wat zeep en water. In combinatie met wat happy hardcore was het feest begonnen. De gene die meededen hadden de lol van hun leven en Abdoulie (deze komt uit Tanjeh) besloot ook mee te doen. Geen probleem maar ja het lukte hem niet echt en echt ver kwam hij niet. Het werd pas echt leuk aan het einde toen we stonden te kijken en Abdoulie een aanloop nam. Baf en daar ging hij vol op de grond. De lol kon niet meer op en na nog een paar keer glijden was het buikschuiven ook weer afgelopen. Hierna gingen we even zitten en keken we wat de planning voor de rest van de middag was. Mark, Chris, Alex, Nick en Aart besloten naar het strand te gaan, Bas en Chris gingen naar de ouders van Chris. En Robin, Nathan en Jelle gingen boodschappen doen en daarna even naar het internet cafxe9. Zo gezegd zo gedaan. Nadat Nathan, Robin en Jelle klaarwaren bij het internetcafxe9 gingen ze naar de rest die aan het strand zat. Hier zouden we namelijk met zijn alle gaan eten maar toen we er aankwamen en het menu zagen vonden Robin, Nathan en Jelle dat we beter ergens anders konden gaan eten want het eten dat ze hier hadden aten we al de hele week. Op naar Ali Baba voor een pizza dus.  Na het eten kwam iedereen weer terug naar Franco waar nog even gezeten werd. Toen kwam Jan omdat we nogal wat vragen hadden over zaken die tijdens de reis of verblijf waren gebeurt. Jan probeerde alles uit te leggen maar soms hadden we toch nog vraagtekens. Na het gesprek Gingen Alex, Robin en Jelle film kijken op de laptop en hierna werd ook weer het bedje opgezocht.

Dag 56, Zaterdag 3 april 2010

Tanjeh x96 Tanjeh

Km dag 56 =

Totaal

Rustdag 2, zaterdag dus dit betekende dat we vandaag niks hoefde te doen. De zaterdag begon rustig en er werd weer gekeken wat de planning was voor vandaag. Veel mensen hadden behoefte om souvenirs te kopen voor het thuisfront en henzelf. Dus de markt lag wel voor handen om te gaan bezoeken. We besloten 3 groepen te maken 1 die naar het strand ging en 2 die naar de markt ging maar wel apart zodat je rustig kon kijken. Alex en Chris gingen naar het strand en Jelle ging met Robin en Nathan naar de markt. Op de markt was het zoals altijd gekkenwerk. Elke kraam moest bezocht worden en de verkooptrucjes kwamen ook weer uit de kast. De verkopers maakte belachelijk hoge prijzen en uiteindelijk kon je het voor veel minder krijgen. Dit was wel leuk want het was ook een soort spel wat je met ze moest spelen. Na de markt besloten we lekker en frikadel te gaan eten want een restaurant in de buurt verkocht frikadellen en kroketten. Dit moesten we toch even proberen en ze smaakte perfect. Na het eten gingen we terug naar de markt om een winkel te bezichtigen die eerder dicht was. Nadat dit gedaan was konden we Franco terug en hadden we een geslaagde dag. De rest van de middag hebben we wat gerelaxt en niet veel gedaan. Toen Alex en Chris terug kwamen van het strand bleek dat ze niet hadden doorgegeven om hier te eten dus besloten ze te gaan uit eten. Onder het eten werd er gekeken naar de terminator want hier kon je dvd’s kopen waar 20 films op stonden. Waaronder terminator. Na de film werd het tijd om jezelf klaar te maken want we gingen op stap. De Opel werd vol geladen en we vertrokken richting Senegambia. Eerst gingen we naar het restaurant waar de rest zat. Hierna besloten Chris, Mark en Robin naar huis te gaan en de rest ging op stap. Nadat we anderhalf uur in de wow zaten  bleek dat er een andere groep in de duplex  zat dus besloten we hier heen te gaan. In de auto wouden we de muziek aanzetten maar bleek dat de radio was gejat. Een hele discussie wie zijn deur of raam had laten open staan. Volgens Nick was het Jelle zijn schuld want hij had maar alle deuren moeten controleren. Nadat de discussie was gestopt waren we bij de Duplex en wouden naar binnen gaan. Het bleek dat er 200 delasie entree was en hier hadden de meeste geen zin in. De gene die binnen waren kwamen naar buiten en we besloten naar Aquarius te gaan. Onderweg begonnen de slechte grappen over de radio. Misschien licht hij wel onder de stoel en ja hoor daar lag hij. We snapte echt niet hoe dit kon dus belden Robin op hij zou de enige zijn geweest die dit kon gedaan hebben. Robin was het ook niet maar gelukkig was de radio terug. In Aquarius was het nog heel gezellig en rond 5 uur werden we er toch echt uit geveegd. Morgen hoefde we niet terug dus konden we gelukkig uitslapen.

Dag 57, Zondag 4 April 2010

Tanjeh x96 Tanjeh

Km dag 57 = 0

Totaal

Rustdag 3, Omdat het weer zondag was kon iedereen lekker uitslapen en hoefde we nergens aan te denken. Toen iedereen wakker was en iets wou gaan doen werd er de vraag gesteld wie er iets van de radio wist. Niemand wist hiervan totdat Chris het niet meer stil kon houden en bleek wat er was gebeurt. De deur van Alexandra had blijkbaar nog open gestaan en Robin had dit toevallig gezien op de terugweg. Er kwamen eerst wat andere ideexebn zoals een sleepkabel aan de Opel maken en dan aan het hek dat er achter zat maar uiteindelijk besloten ze de radio te pakken. Toen we dit tegen Alexandra vertelden bleek dat ze niet echt verstand had van auto’s want ze dacht dat elke auto standaard centrale deurvergrendeling had. Wel om kunnen lachen want het mysterie was de wereld uit. Hierna gingen we naar het strand om de rest van de middag niks te doen. Na het zwemmen kwam er een man met houten beeldjes. Deze zagen er echt leuk uit dus het onderhandelen begon. Hij wou er 500 delasie voor hebben   terwijl we wisten dat 300 een eerlijke prijs was. Een hele discussie en dat was natuurlijk veel te weinig vond hij. Na veel afdingen kregen we ze voor 350 zo had hij ook een beetje fooi en wij veel plezier.

Hierna bestelden we een snack en hadden we ook even een tussendoortje. Toen iedereen alles op had besloten we terug te gaan want vanavond wouden we gaan uit eten. Het laatste stukje in tanjeh ging de uitlaat weer los. En bij Kairoh garden checkte we of hij er nog onder hing .Ja dat wel dus we reden door naar Franco. Bij Franco misten we de demper in Exe9n keer dus snel terug gereden. Maar hij was al weg. Waarschijnlijk heeft een kind hem meegenomen want het levert hier nog geld op. Er werd een oude demper gehaald in de container en geprobeerd eronder te leggen. We hoefde het alleen nog even te lassen alleen de generator was te zwak. We gingen ons eerst maar even klaarmaken en uit eten dan keken we morgenvroeg wel hoe we dit gingen lassen. We gingen naar het restaurant Timeless waar we een lekkere steak konden eten. De bediening hadden we onze twijfels over maar het was evengoed lekker. Hierna reden we terug naar Franco waar we de rest van de avond nog wat hebben gezeten.

Dag 58, Maandag 5 april 2010

Tanjeh x96 Soma

Km dag 58 = 150

Totaal

Vandaag was het weer tijd om Tanjeh te verlaten en terug te gaan naar Soma. We hoefde vandaag geen les te geven omdat het Pasen was dus konden we relaxt aan doen. Chris vertrok vroeg om  Mussa op te halen. Dit is der leraar die in Soma les gaat geven. Hierna zou hij de noord-bank pakken naar Soma. Wijzelf besloten weer de zuid-bank te pakken zo hoefde we ons ook niet zo te haasten. Onderweg was het weer lekker hobbelen en rond half 4 kwamen we weer in Soma aan. Opnieuw een nieuw record. Chris was ook nog niet in Soma en we belde hem op waar hij was. We moesten maar richting de school rijden want hij kwam zo aan. Op de school bleek niemand te zijn dus draaide we ons weer om. Bij de lodge aangekomen hebben we gezeten en gewacht op Trawalie (de directeur) om hem voor te stellen aan Mussa de nieuwe leraar. Toen hij er was hebben we even gepraat en woensdag komen Jan en Sedikan om het te hebben over wat hij gaat doen aankomend jaar. Ook kwam badman om ons even te begroeten samen met zijn broertje. Na de standaard maaltijd (Noodles) die we eten als we terug komen van Tanjeh gingen we buiten zitten. Het stroom deed het weer niet dus echt veel konden we niet doen. We hebben een beetje buiten gezeten totdat rond half 12 het stroom weer aansprong. Nu deed de ventilator het weer dus konden we eindelijk gaan slapen. Zonder de ventilator is het ook echt niet uit te houden dus moesten we wel wachten.

Dag 59, Dinsdag 6 April 2010

Soma x96 Soma

Km dag 59 =

Totaal

Na het paasweekend was het tijd om op dinsdag weer te beginnen met de les. Alex, Chris en Mussa begonnen met het elektrisch schema dat we nu eindelijk hadden. Er werd gekeken wat er kapot was aan de startmotor. Mussa kende nog wel een trucje en uiteindelijk bleek het relais  in de startmotor niet te werken. Er werd gekeken of er in de buurt eentje te krijgen was. Dit bleek uiteindelijk niet zo maar in Tanjeh gaan we kijken of het wel mogelijk zou zijn. Jelle was ondertussen begonnen met het herhalen van de lesstof. Na een tijdje vroeg Mussa of hij les mocht gaan geven en wij wouden wel zien hoe dit ging dus na even gekeken te hebben bleek dat het wel klikte met de groep dus Mussa kreeg de vrije loop. Ondertussen was het al pauze geworden dus eerst even niks doen. Chris en Alex gingen eten bij de lodge en Jelle ging Mussa nog wat dingen laten zien.  Toen Chris en Alex terug kwamen kon Jelle terug om wat verslagen te gaan typen. Rond 3 uur stopte het stroom er weer mee en ging Jelle weer naar de scouting. Ondertussen waren Alex en Chris Gambiaanse thee aan het maken. Deze is heel zoet met veel schuim. Wel ontzettend lekker om te drinken. Na het thee drinken gingen we terug naar de lodge. Alex en Chris gingen boodschappen doen en Jelle ging met Mussa een proefwerk voorbereiden. Morgen is het namelijk woensdag en dus tijd voor een proefwerk. Toen we daar even mee bezig waren kwam er een Engelsman. Deze zag er vrij oud en bleek 80 jaar te zijn. Vorig jaar was zijn vrouw overleden aan kanker en nu had hij een jonge Gambiaanse vriendin. Dit was wel raar om te zien en de verhalen waren af en toe ook al een beetje raar. Wel grappig om zo’n fitte man te zien met die leeftijd. Hierna was het tijd om te eten en toen er stroom was gingen Chris en Alex naar het radiostation. Jelle ging even naar het internet cafe hierna was het slaaptijd was iedereen was een beetje kapot.

Dag 60, Woensdag 7 April 2010

Soma x96 Soma

Km dag 60 = 0

Totaal =

Woensdag oftewel proefwerkdag. De leerlingen dachten dat ze goed waren voorbereid en vandaag zou gaan blijken of dit klopte of niet. Om half 9 kwamen we en om 9 uur moesten we de blaadjes printen. Dit ging te lang duren dus besloten we het proefwerk op het bord te schrijven zodat ze alleen de antwoorden op het blaadje hoefden te schrijven. Toen alle vragen waren genoteerd kwamen de leerlingen binnen in het lokaal en kon het proefwerk beginnen. Toen ze al een tijdje aan het zweten waren kon je zien wie wel wat vragen kon beantwoorden en wie niet. Na ongeveer een uur kwam Trawalie (de directeur) want vandaag zou hij ons meenemen om de rivier en de rest van Soma te laten zien. We stapte in en reden naar de Gambian river. Hier waren de vissers binnen om zich voor te bereiden voor vanavond. Overdag kon je moeilijk vissen want dan ving je niks. De bootjes waar ze vaarden waren uitgeholde boomstammen die dicht waren. Veel werk om te maken maar wel mooi.

Hierna gingen we naar de aapjes kijken. We kwamen op een groot veld waar in het regen seizoen alleen water was. Hier liepen veel apen zei Trawalie. Toen we er aankwamen zagen we alleen wat koeien maar voor de rest niks. Er kwamen wat mannen met honden en ze zeiden dat de apen aan de andere kant waren. De honden moesten namelijk de mango oogst beschermen tegen de apen en daarom waren de apen weg gegaan. We reden door naar de andere kant, hier zou namelijk een dorpje liggen waar je wel apen kon zien. Na een heuse safari met veel te smalle paadjes en volgens ons wist Trawalie ook niet waar we heen moesten. Uiteindelijk naar wat op en neer te rijden kwamen we uit in een dorpje. Hier was nog helemaal niks dus dat was wel mooi om te zien. Daarna reden we door naar een ander dorpje  Waar we een familie woonde en volgens Trawalie moesten we dit even bekijken. Hierna gingen we weer terug naar de school en was het tijd om even wat te eten. Jelle kreeg de proefwerken en aan het eind van de les gingen we weer terug naar de lodge. Bij de lodge gingen we eerst even uitrusten en na een tijdje ging Jelle de proefwerken nakijken. Toen Mussa mee kwam helpen werd er gekeken wat de punten waren. Sommige waren goed sommige slecht maar dit waren punten van de leerlingen die er niks voor deden. Nadat dit gedaan was kwamen Jan, Gerrit en de Gambiaanse secretaresse van Go For Africa. Die gingen morgen overleggen hoe het verder ging op de school. Na even wat kletsen gingen ze uit eten en wij moesten ook nog een maaltijd maken. Toen dit was gebeurt kwamen ze weer terug van het uit eten en moest er nog even achter de computer gewerkt worden om wat bij te schrijven. Hierna nog even kletsen en wat drinken. Toen maar snel naar bed want morgen was het weer een lange dag.

Dag 61, Donderdag 8 April 2010

Soma x96 Soma

Km dag 61 = 0

Totaal

De laatste lesdag voor ons dit betekende vandaag niet veel doen en afsluiten met de leerlingen. Chris en  Alex gingen fish pie maken. Dit is een soort deeg met daarin vis aardappels en uien. Jelle begon met het uitprinten van de diploma’s en hielp hierna mee met het maken van de fish pie. Rond half 11 waren Jan en Gerrit er ook en moesten we alleen wachten op Sedikan. Deze zou namelijk gisteren aankomen maar zijn wagen was kapot gegaan dus moest hij vandaag de bush taxi pakken. Om 11 uur was hij er ook dus kon alles beginnen. Eerst was er overleg met Trawalie, Sedikan, Chris en Jan. Gerrit was er voor de computers dus begon met het uitleggen hiervan. Toen het overleg klaar was konden we de diploma’s gaan uitreiken. De leerlingen hadden zelf al een idee van de punten want ze wisten welke vragen ze wisten en welke niet. De leerlingen die wisten dat ze goed scoorde kwamen blij hun diploma ophalen. Degene die wisten dat ze slecht scoorde gaven iedereen snel een handje en liepen weer snel terug. Toen de diploma’s waren uitgereikt moesten we even wachten. Er was namelijk nog een overleg maar dit keer met he opperhoofd van Soma. Toen hij er was kon het overleg plaatsvinden. Ondertussen Gingen Alex en Jelle foto’s maken met de leerlingen voor de sponsors. De leerlingen vonden het poseren wel leuk en ze sprongen overal blij voor en geen vraag was te gek. Na de foto shoot moest er nog even gelast worden en werd er uitgelegd dat vanavond om 20.00 een afscheidsfeest was. Ook kregen we te horen van Trawalie dat hij niet wist dat deze week al onze laatste week was en dat hij eigenlijk nog iets wou organiseren. We besloten dit op zaterdag te doen om 18.00.  Hierna was de dag voorbij en konden we terug naar de lodge. Na wat nagepraat te hebben en Jan al was vertrokken besloten we dat vanavond de uitlaat toch echt gelast moest worden. Om 7 uur kwam de stroom terug dus kon er gelast worden en er werd de hele tijd geschreeuwd Jelle welt it properly. Toen dit gebeurt was, was het al 8 uur en kwamen de eerste leerlingen al. Snel werd even alles klaargezet en het feest kon beginnen. Iedereen had het wel naar zijn zin en de zelf Trawalie was er. De fish pie werd uitgedeeld en de leerlingen vonden het wel gezellig. Sommige begonnen zelfs te dansen en wij moesten mee doen. Toen kwam het geven van cadeaus. We hadden T-shirts en tassen, iedereen die een tas wou moest meedoen met de loterij en doormiddel van nummertje raden werden ze weg gegeven. Wel grappig want  ze snapte er op het begin niks van en elk nummer werd soms wel 4 keer genoemd. Aan het eind van de avond was het tijd om naar huis te gaan. Sommige leerlingen moesten nog

5 km

lopen dus Jelle bracht ze wel even weg. Een nieuw record werd gevestigd met 10 mensen in de Peugeot. Bij een weg waren allerlei drempels dus moest even iedereen uitstappen. Wel grappig en toen iedereen veilig thuis was konden we eindelijk gaan slapen.

Dag 62, Vrijdag 9 April 2010

Soma x96 Kuntaur x96 Soma

Km dag 62 = 180

Totaal

Vandaag was alles afgelopen maar moesten we wachten tot zaterdag .Alex en Jelle zouden vandaag landinwaarts gaan om naar Goergetown en Baboon eiland te gaan. We zouden rond half 9 aanrijden maar het werd 10 uur dit omdat we er achter kwamen dat we veel te weinig geld hadden en alles precies moest worden uitgerekend. Het plan was als volgt. We zouden naar Georgetown gaan om de slavenmarkt van vroeger te bezichtigen. Hierna zouden we naar Kuntaur rijden om een boot tocht te doen. En hier zouden we overnachten bij de ander Kairoh garden. Het probleem was we hadden te weinig geld. We konden ‘s avonds terug rijden naar de ferry en kijken of we de laatste nog konden halen. Kon dit niet dan overnachten we bij de ferry. Het volgende probleem was dat Mussa ook zou meegaan en in de Peugeot konden we niet met zijn 3e slapen. Dus als Mussa mee zou gaan zou het 500 delasie zelf moeten betalen en konden we bij Kairoh garden slapen. We gingen naar Mussa en hij besloot niet mee te gaan omdat hij het niet kon betalen en wij ook niet voor hem. We reden naar de ferry en op de ferry kwamen we Lamin Mballow tegen. Hij moest naar Farafenni en hier kwamen we toch door heen. Hij was overigens ook de beste student. We moesten wel nog de boottrip reserveren maar de gene die dit zou regelen nam de telefoon niet op.  Als we dus door Kuntaur reden moesten we eerst deze boottrip regelen. Eenmaal in Kutaur aangekomen zagen we dat het veel te laat was om ook nog naar Georgetown door te rijden. De boottrip was leuker dus we besloten Georgetown te schrappen. Net voor Kuntaur lag Wassau en net voordat je Wassau in reed stond een bord met Kairoh garden rechts af. We reden het bord voorbij en Jelle zei tegen Alex we moesten hier rechts af. Dus besloten we te keren. We reden over een zandpad en besloten het iemand te vragen. Die wist het ook niet dus reden we door. Opeens zat er een politiemotor achter ons die zei dat we moesten stoppen. Wij stoppen en hij zei dat we een misdaad pleegde. Toen we keerde stonden we namelijk

100 meter

van een politiepost en hij dacht dat we probeerde te vluchten. Na veel uit leggen wat de stichting deed en wat we kwamen doen. Geloofde hij het nog niet, de achterbak moest worden gecontroleerd en de paspoorten moesten we laten zien. Uiteindelijk mochten we doorrijden en mochten we dat nooit meer doen. Hij zei dat als het x92s nachts was geweest dat ze hadden geschoten omdat dit vaker gebeurde maar dat het dan criminelen waren. Toen we bij Kairoh garden aankwamen reserveerde we de boottrip en konden even rustig aan doen want we hadden toch geen haast meer. In Wassau lagen de Stone cirkels dus die wouden we wel even bezichtigen. Hierna kwamen we weer terug bij Kairoh garden en konden we mee met de boot. Op de boot was het wel mooi want je zag allerlei dingen die je normaal nooit zag. Nadat we een stukje hadden gevaren kwam er een ranger aan boord samen met hem kon je door het national park varen. Dit was wel mooi om te zien en toen we bij de eilanden aankwamen kon hij je van alles vertellen. 2 keer kwamen we nijlpaarden tegen maar ze zaten onder water en de boot vaarde er met een wijde boog omheen. Op de terugweg werden de apen net gevoerd. xc9xe9n keer in de 2 dagen werden de apen namelijk bij gevoerd omdat er te weinig eten was. De apen zijn ook uitgezet op het eiland omdat ze oorspronkelijk als huisdieren waren gebruikt of op markten als showaap. Nu konden ze weer op een groot eiland leven als een normaal dier. Toen de apen werden gevoerd hadden wij mooi de tijd om wat fotox92s te maken. Hiernaar vaarden we weer terug naar Kairoh Garden. Hier weer aangekomen besloten we meteen aan te rijden naar de ferry. Als we de laatste zouden halen zou dat mooi zijn anders moesten we bij de ferry overnachten maar dit maakte ons ook niks uit. 20 voor 8 kwamen we bij de plaats aan waar we de ticket moesten kopen. Om 8 uur zou de laatste ferry vertrekken dus we moesten opschieten. Het tickethok was al gesloten dus reden we door naar de ferry. De laatste ferry stond er al en er waren nog heel veel vrachtwagens en autox92s voor ons. We kochten een ticket voor de ferry en de man zei dat we waarschijnlijk hier moesten overnachten. Na wat praten kwam er dus uit dat we voor 300 delasie meer door konden rijden tot op de ferry. Dit was teveel want we hadden geen geld meer. Uiteindelijk betaalde we 100 delasie meer en konden we doorrijden. We hadden een van de laatste plekjes op de ferry dus gelukkig hoefde we niet te overnachten bij de ferry. Bij de Kairoh Konko lodge aangekomen had Chris niet verwacht dat we vandaag zouden terug komen. Nadat we terug waren hadden we even wat noodles gegeten en hierna snel het bedje in want het was een lange dag geweest.

Dag 63, Zaterdag 10 april 2010

Soma x96 Soma

Km dag 63 = 0

Totaal

Vandaag konden we lekker rustig aan doen want we hoefde pas x92s avonds naar de scouting te gaan voor het afscheidsfeest. We sliepen eerst uit tot half 12 en konden lekker rustig opstaan. Na het eten gingen we even rustig zitten en Mussa kwam er ook bij. We gingen even fotox92s maken van de lodge en van Soma want dit hadden we nog niet echt gedaan. Nadat we nog even buiten zaten was het al 6 uur geworden dus moesten we naar de scouting gaan. Hier aangekomen stonden er al een aantal leerlingen klaar. Er werden tafels en stoelen klaar gezet en het feest kon beginnen. Toen we even zaten werd de computer gegeven en werd er fish pie geserveerd. Dit was ook het avond eten dus hier moesten we het mee doen. Het was wel heel erg lekker! Ook kregen we weer boabap sap voor bij het eten.  Hiernaar vonden de leerlingen dat we moesten dansen dus werd er muziek op gezet. Dit was leuk want de leerlingen konden behoorlijk gek doen. Na een tijdje was het tijd voor het officixeble gedeelte van de avond. We kregen namelijk een certificaat voor waardering. Er werd een heel verhaal opgehangen en we kregen uiteindelijk onze certificaten. Wel leuk want iedereen was er wel een beetje stil van. Nadat het was afgelopen brachten we nog een aantal leerlingen en de secretaresse naar huis en konden we ook terug naar de lodge. Vandaag was wel een relaxte dag maar toch een vermoeiende dag dus weer lekker op tijd het bed in.

Hallo,
Hierbij het verslag van dag 47 tot en met 52 (31 mrt).

Hier kun je de foto’s bekijken.

Dag 47, Donderdag 26 maart 2010

De laatste dag van de lesweek was alweer aangebroken. Om half 9 begon de les en vandaag gingen we verder met theorie. Alex begon weer aan de kabelboom te werken en Jelle ging verder om het 4-takt principe uit te leggen. Chris, Sharona en Kristel kwamen ook even kijken en vertrokken daarna richting de safari. Voor de pauze was Jelle klaar met theorie geven maar de kabelboom is nog steeds een ramp. Na de pauze gingen we weer verder, Jelle ging nu theorie geven over de dieselmotor. Toen ze dit een beetje begrepen werd er uitgelegd dat een dieselmotor ook op palmolie of andere soorten olie kon lopen. En dat je deze olie ook zelf kon maken. De piteba persen werden gepakt en met wat zaden werd er al snel olie gemaakt. Ze snapten het nog niet helemaal maar dit komt in de loop van volgende week wel. Om 2 uur werd er nog even gepoetst en de lesweek was alweer voorbij. Bij de lodge aangekomen waren we kapot en gingen we even slapen. Om kwart over 7 werden we wakker en Alex vroeg zich zelf af of we niet de hele dag hadden geslapen. Toen we wakker waren hebben we even noodles gemaakt en zijn naar het internetcafe geweest. Dit was een ramp want het internet viel telkens uit. Hierna hebben we nog even buiten gezeten en zijn we gaan slapen.

Dag 48, Vrijdag 27 maart 2010
Soma-Soma
Km dag 48 = 0
Totaal

Uitslapen! Vandaag geen les en we gingen niet terug naar Tanjeh want er kwamen wat mensen richting Soma. Dus vandaag hadden we ‘s ochtends niks te doen en konden we mooi uitslapen. Rond half 12 maar opgestaan en wat gecomputerd. De mensen die vanavond kwamen (Robin, Maurice, Gerard, Janet en Mandy) reden pas rond 3 uur aan dus hadden we tijd zat. In de middag vroegen we ons af wanneer Chris zou terugkomen dus besloten we even te bellen. Het bleek dat hij nog maar 20 minuten van Soma verwijderd was en samen met Kristel en Sharona terugkwam van de safari. De andere groep die van Tanjeh kwam had besloten de zuid-bank te pakken. Het kon ook niet anders want ook bij hen ging het mis en ging de radiator lek. Gelukkig waren zij wel met 2 auto’s en konden ze worden gesleept. Eerst aan de bullbar maar die bleek niet sterk genoeg te zijn en scheurde. Uiteindelijk kwamen ze toch aan. Na het uitladen van de auto en gedoucht te hebben konden we om half 9 eindelijk eten. De rest van de avond hebben we gekletst over de reis en wat we hadden meegemaakt. Omdat er voor morgen nog niks bekend was werd er besproken wat we morgen konden gaan doen. Omdat de auto kapot was werd er besloten deze eerst te maken (als dat mogelijk was). Sommigen wilden naar de safari maar dit was veel te kort dag om te regelen. Om naar het safaripark te rijden was je namelijk wel een paar uur zoet en dit zou dan niet de moeite waard zijn. Tijdens de avond zaten er ook veel muggen en de drank vloog er bij sommigen goed doorheen. Rond 12 uur gingen we slapen maar in de slaapzaal was het zo gezellig dat rond half 2 pas iedereen een beetje aan het slapen was. Over het algemeen dus een relaxte dag!

Dag 49, Zaterdag 28 maart 2010
Soma x96 Soma
Km dag 49 = 0
Totaal

Uitslapen was er vandaag niet bij omdat nog niemand gewend was aan de hitte. Om kwart voor 8 was daarom al bijna iedereen wakker. Na relaxt te zijn opgestaan en veel gekletst te hebben moest er gegeten worden. Droog brood met ranzige kaas voor sommigen dan. Na het eten werd er begonnen aan de auto. Robin, Gerard en Maurice wilden vandaag naar huis. Als de andere auto niet gemaakt kon worden werd deze meegesleept en moesten Janet en Mandy ook mee. Toen er naar de radiator werd gekeken bleek er meer aan de hand te zijn. De radiator en de motor hebben waarschijnlijk de klappen van de zuidbank niet aan gekund. De ventilator was tegen de radiator gekomen want overal zaten kleine deukjes. Vandaag zouden dus ook Janet en Mandy meemoeten. Janet ging wel mee en Mandy reed morgen wel mee met Sahrona en Christel. Ondertussen werd er brood gehaald en kregen we te horen dat het vandaag cleaning day was. Dit betekende dat je niet mocht rijden met de auto maar moest poetsen en opruimen. Na 1 uur in de middag mocht je wel weer gaan rijden. Niet echt handig want dat was het heetste van de dag. Toen werd het idee geboren om een watergevecht te houden. De eerste ballon werd door Chris gemaakt en vol tegen Alex gegooid. De ballon kwam hard aan maar knapte niet. Het resultaat een mooie ronde vlek. Toen brak de oorlog los en iedereen begon te gooien. Sommigen hadden hier geen zin in omdat ook binnen alles kletsnat werd. Daarom bleven Jelle, Mandy en Sahrona veilig in de kamer met de deur op slot. Wel nuttig want het verslag moest ook nog worden bijgewerkt. Op een gegeven moment ging de deur weer open om te kijken of de kust veilig was en stonden er ook zwarte kindjes bij de deur met ballonnen water. Eerst dreigen met gooien naar de jongens die verder in de gang stonden. Maar daarna gewoon vol in de gang van de lodge met water gooien. Dit was bizar maar wel grappig. Ondertussen was het al bijna 1 uur en werd er voorbereid voor het vertrek. Om 1 uur ging Robin eerst nog even tanken en daarna vertrokken ze met de Pajero op sleeptouw. De rest van de middag hebben we wat gezeten en gekletst. Voor de rest hebben we weinig uitgevoerd op een keertje douchen na. Rond half 8 werd er besloten toch maar een keer te gaan koken en in een mum van tijd stond er heerlijke spaghetti op tafel. Na het eten mocht Abdoulie ook wat maar hierna moest hij wel alles afwassen. Hij deed dit braaf en het scheelde ons weer werk. De rest van de avond hebben we buiten gezeten en gekletst. Iedereen was wel een beetje moe na de lange dag en rond 12 uur ging bij de meesten het licht wel uit.

Dag 50, Zondag 29 maart 2010
Soma x96 Soma
Km dag 50
Totaal

Zondag, oftewel uitslaapdag. Rond kwart voor 10 werd Jelle wakker en Alex nog wat later. Sommigen waren al wakker en dus al snel was er weer een gesprek. Nadat iedereen een beetje wakker was zijn we gaan eten. Een stokbroodje ging er wel weer in dus deze werden weer vers gekocht. Na het eten nog even wat gekletst en rond 1 uur besloten Christel, Sharona en Mandy weer te vertrekken richting Tanjeh. Mandy moest namelijk morgen weer les geven op de school in Tanjeh dus moesten ze vandaag wel vertrekken. Voor vertrek kregen we allemaal een kaartje van Abdoulie met zijn telefoonnummer, e-mail en adres. Toen de dames weer vertrokken waren was het weer een rustige middag. Nadat we een beetje gezeten hadden werd er besloten dat er een pannetje moest komen voor de cashewnoten. Deze hadden we namelijk gisteren gekocht maar je kunt ze dan nog niet eten. Cashewnoten groeien aan een soort boom waar een vrucht aan groeit die op paprika lijkt. Onder aan die vrucht hangt de cashewnoot maar die kun je dan niet eten omdat er een schil omheen zit. Je doet de cashewnoot daarom in een pannetje of blik met gaten erin. Dan houd je ze boven het vuur totdat ze warm worden. De gassen die dan vrij komen zijn een beetje giftig dus inademen moet je niet doen. Dit gas kun je dan laten branden en als het brand wacht je even en dooft de brandende noten. Dan kun je ze pellen en opeten.
Vandaag hebben we dus een pannetje gemaakt waar je de noten in kon branden. Toen deze af was, was het al donker en gingen we richting het internet cafxe9. Deze was nog gesloten dus toch maar even drinken halen. Hierna was hij wel open maar uiteindelijk nog geen internet want het werkte niet.
Toen we terug kwamen moesten we nog eten dus werd het stokbrood met knakworst. Hierna nog even buiten gezeten maar iedereen was vrij moe dus gingen we maar slapen.

Dag 51, Maandag 30 maart 2010
Soma x96 Soma
Km dag 51 = 0
Totaal

Vandaag begon er weer een nieuwe lesweek dus om half 9 was het alweer tijd om te beginnen met de les. De les begon rustig met goeie morgen wensen aan iedereen, ja we zijn nog steeds in Afrika.
Hierna begonnen Chris en Alex aan de kabels en Jelle begon met de aandrijving van de Piteba persen. Dit bleek niet zo gemakkelijk te zijn omdat we de persjes met de versnellingsbak van een brommer wilden aandrijven. Na 2 en een half uur was het alweer pauze en hierna gingen we weer verder met de lessen. Om half 3 was de motor met versnellingsbak af en zo ook de lesdag. Even opruimen en toen weer terug naar de lodge. Bij de lodge aangekomen besloten we vandaag het cashewpannetje maar te gaan gebruiken en de kinderen lieten ons wel zien hoe het moest. Een vuurtje werd gemaakt en de cashewnoten gebakken. De kinderen maakten het niet zoveel uit. Zij stonden wel gewoon in de rook.
Na het cashewnoten bakken gingen we weer zitten en genieten van de middag. Voor het avondeten stond er rijst met smek op het menu. Na het eten wilden we weer gaan proberen of het internet werkte. Dit keer deed hij het wel maar super traag. In anderhalf uur hebben we net de mailtjes kunnen lezen.
Na het internetcafxe9 gingen we even buiten zitten en al snel ging Jelle slapen. Alex en Chris bleven nog even buiten zitten en Chris kreeg een leuk idee. De lege gasbus inknijpen zodat er meer druk op staat. Dit gas dan in een fles doen, aansteken en erin knijpen. Heel erg leuk maar ja, vuur is nu eenmaal heet. Gelukkig ging het goed. Maar ja dan wil je meer. Een deobus werd gepakt en in een fles gespoten. Dit was ook wel leuk en de eerste keer ging het ook goed. De 2de keer zullen we het maar niet over hebben want de vlam schoot eruit tegen de hand van Alex. Het resultaat? 2 dikke blaren op zijn hand.
Wie met vuur speelt brandt nu eenmaal zijn vingers. Hierna was het ook tijd voor Alex en Chris om te gaan slapen.

Dag 52, Dinsdag 31 maart 2010
Soma x96 Soma
Km dag 52 = 0
Totaal

De 2de dag van de 4de week brak aan en het was weer tijd om te beginnen met de les. Half 9 stonden we weer klaar om te beginnen. Chris en Alex gingen aan de elektra werken en Jelle ging verder met de notenpers. Na even gekeken te hebben hoe we dat het beste aan konden pakken besloten we verder te gaan met theorie zodat we nog even konden denken over de pers. Chris ging de usb stick pakken omdat daar een aantal filmpjes op stonden die nodig waren bij het uitleggen van een 4-taktmotor. Je merkt wel dat veel van deze leerlingen helemaal geen ervaring hebben met motoren want velen weten niet eens hoe een motor werkt. Degenen die het wel weten pakken het sneller op en leren ook de andere leerlingen hoe ze met de stof moeten omgaan. Na de pauze ging Jelle verder met theorie over het stroomgebruik in de auto. Alex en Chris konden weinig meer doen aan de elektra omdat ze de benodigde schema’s misten. Al snel was het weer 2 uur en konden we weer naar de lodge. Hier gingen we lekker relaxen voor de rest van de middag omdat er toch geen stroom was. Rond half 8 konden we eten en kregen lekkere friet met kip. Hierna wilden we eigenlijk naar het internetcafxe9 gaan maar er was weer geen stroom dus dit was ook geen optie. We zaten wat te kletsen toen de generator aanging en we vroegen wat er op tv kwam. Zou het een belangrijke voetbalwedstrijd zijn? Nee het was Barbara, een serie op de tv hier. We hadden al vaker gehoord dat het een super slechte serie was dus besloten we een keer te gaan kijken. Slecht was het zeker en daarom in een zekere zin wel weer grappig. Nadat Barbara was afgelopen hebben we nog even buiten gezeten en zijn we maar weer eens gaan slapen.

Hallo,

Hierbij het verslag van dag 41 tot en met 46.

Hier kun je de foto’s bekijken.

Dag 41, Vrijdag 20 maart 2010
Soma x96 Tanjeh
Km dag 41 = 150
Totaal

Vertrek naar Tanjeh. Het was weer weekend dus was het weer tijd om terug te gaan naar Tanjeh om bij de rest te gaan zitten. Om 7 uur in de ochtend was het weer de bedoeling dat we richting de ferry gingen vertrekken. Maar dit werd weer 8 uur voordat we eens aan konden rijden. Vandaag reed Chris met ons mee zodat we niet met 2 auto’s hoefden te rijden. Tenslotte zat onze achterbank er niet voor niets in. Bij de ferry aangekomen leek het vrij snel op te schieten. xc9xe9n ferry was al aan het uitladen en hier moesten we hopelijk net op kunnen. Helaas toch net niet met een halve meter meer was het wel gelukt. Toch maar wachten dan tot hij weer terugkwam. Aan de andere kant duurde het maar en duurde het maar. Uiteindelijk kwam hij terug en konden wij erop. Nadat hij weer was volgeladen konden we aanvaren dachten we. Hij bleef maar wachten en wachten, na een minuut of 10 bleek dat hij vastzat op de bodem en daardoor niet weg kon. Terwijl we ons afvroegen hoe ze ons weer los kregen kwam er al een volgende ferry aan. En ja hoor zachtjes kwam hij er aan gevaren en BAF! We waren weer los dachten we, nee dus nog niet dus nog een paar keer werd er gebotst en de ferry was weer los.
Aan de andere kant aangekomen konden we eindelijk doorrijden. Het schoot lekker op totdat we in Balla aankwamen en een agent moeilijk deed. Hij wilde de papieren zien en uiteindelijk nog wat cadeautjes. Deze hebben we hem gegeven (sleutelhanger) zodat we weer konden doorrijden. Bij de ferry van Balla x96 Banjul schoot het wel op en op de 2de boot konden we er zo oprijden. We merkten wel dat het de laatste paar dagen steeds vochtiger begon te worden en op zee kon je de overkant al niet meer zien door de mist die er hing. In Banjul aangekomen reden we snel door naar Franco. Onderweg nog wel even langs de supermarkt gegaan om wat eten te kopen en de rest van de middag weinig meer uitgevoerd. ‘s Avonds werd er bij Franco gegeten en het was wederom weer heerlijk eten. Na het eten wilden we eigenlijk uitgaan met een hele groep. Er bleken nog maar een paar mensen in Tanjeh te zijn en de rest was het binnenland in gegaan. Uiteindelijk zijn we toch gegaan met Gerard, Arman, Nick, Alex en Jelle. Toen we bij de wow aankwamen viel het op dat er opvallend veel vrouwen vanavond waren en dat waren weer de welbekende prostituees. We gingen zitten en een van hen kwam naar ons en begon Nick lastig te vallen. We stookten Nick een beetje op en ze mocht bij Nick op schoot. Dit was wel grappig omdat het weer een raar mens was. Ook de rest werd lastig gevallen. Bij Alex bleef er xe9xe9n hangen maar die werd alleen uitgelachen omdat ze zo belachelijk deed en bij Gerard en Jelle werd het ook geprobeerd maar deze waren gelukkig niet zo standvastig. Na een uurtje of anderhalf hadden we het wel weer gezien omdat er vanavond weinig gewone mensen waren maar alleen van die irritante. We gingen terug naar het kampement en konden lekker gaan slapen.

Dag 42, Zaterdag 21 maart 2010
Tanjeh x96 Tanjeh
Km dag 42 = 0
Totaal

Op de zaterdag scheen er een grote markt te zijn in Serekunda, dus besloten we hier met zijn allen heen te gaan. Op de markt werden we begeleid door xe9xe9n van de leerlingen van Mark en Chris. Deze zou ons laten zien waar we wat konden halen en of de prijs goed was. Op de markt aangekomen was het een drukte van jewelste. In elke straat waren kraampjes en overal was het vol. We moesten goed op onze spullen letten want er werd ook veel gestolen werd er ons verteld. Jelle ging op zoek naar slippers en na wat zoeken werden deze gevonden. Na nog wat andere dingen gezocht te hebben wilden we een mobieltje kopen omdat die van Alex kapot was en de toetsten de helft van de tijd niet werkten. Toen we er xe9xe9n hadden voor een mooie prijs bekeken we hem nog even. Het bleek dat hij gewoon gebruikt was met alleen voor een nieuw frontje. Dit gezegd tegen de verkoper dat we hem niet hoefden te hebben voor dat bedrag want in Soma had je hier een nieuwe voor. Maar hij had ook nieuwe die wel echt nieuw waren. Dit bleek ook niet zo te zijn dus zijn we gegaan. Morgen kijken we wel in Soma naar een nieuw mobieltje. Hierna gingen we weer terug naar Tanjeh om naar het strand te gaan. Eenmaal aangekomen in Tanjeh werd er besloten dat een aantal daar bleef en een aantal naar het strand ging. Alex ging mee naar het strand en Jelle bleef bij Franco. Bij Franco gingen we even boodschappen doen voor het eten van vanavond en gingen we op zoek naar auto onderdelen. Nadat dit gedaan was belde radio Reindonk op voor een interview op de radio. Nadat dit was gebeurd konden we weer terug naar Tanjeh. De rest van de middag is Jelle en nog wat anderen chips gaan maken en de rest zat nog op het strand. Toen iedereen terug was hadden we apres ski party met muziek van Robin. Dit was wel grappig en na het eten hebben we nog even bij het vuur gezeten. Een aantal mensen waren uit gaan eten dus besloten Robin en Jelle ook naar het terras te gaan omdat bij het vuur iedereen een beetje moe was. Uiteindelijk gingen we naar de wow met wat mensen en vanavond was het wel gezellig en werd er weer goed gedanst. Hierna zijn we terug gegaan en snel gaan slapen. Morgenvroeg namelijk weer naar Soma dus moesten we weer vroeg aanrijden.

Dag 43, Zondag 22 maart 2010
Tanjeh x96 Soma
Km 43 = 150
Totaal

Het vertrek naar Soma stond vandaag weer op de planning. Om 7 uur in de ochtend zouden we vertrekken naar de ferry. Chris zou niet meerijden want hij bleef in Tanjeh en kwam woensdag terug met de dames waarna hij donderdag op safari gaat in het oosten. We werden wakker om kwart over 8 en begonnen te twijfelen over de ferry. Er werd besloten dat we vandaag niet de noord-bank gingen pakken maar de zuid-bank. Om kwart voor 9 reden we aan en begon het hobbel avontuur. Toen we eenmaal op weg waren bleek dat we toch wat weinig diesel bij ons hadden en dat het krap aan ging worden. We kwamen maar geen tankstation tegen dus bij elke politiepost vroegen we of we er ergens konden tanken. Dit was nergens het geval, dus reden we maar gewoon door. Toen we een paar kilometer voor Soma waren sloeg het noodlot toe. Nee niet de diesel was op maar een groot gat in de weg. Baf en de band was lek. Het was toevallig want onderweg vroeg Alex nog wat we gingen doen als we een lekke band zouden hebben. Onze krik was tenslotte kapot gegaan tijdens het vervangen van de vorige banden. Na een paar minuten kwam er een Nissan Patrol voorbij die we gestopt konden krijgen. Na een kwartiertje hadden we de banden vervangen en konden we doorrijden. Een paar honderd meter verder stond een zwaaiende jongen en Jelle besloot toch maar te stoppen. Toen we dichterbij kwamen bleek het Abdoulie te zijn. Hij had gehoord over de platte band en was naar ons toe gelopen. We reden naar de Lodge en richten onze kamer weer in. Toen we weer op ons stekkie zaten kwam bad boy naar ons. Dit was een klein kindje die bevriend is met Abdoulie en zijn bijnaam was bad boy. We hebben de rest van de middag met hem gespeeld en dit was wel grappig. ‘s Avonds was het weer erg benauwd en hebben we even buiten gezeten. De stroom was uitgevallen dus konden we niet voorbereiden op de les van morgen. Jelle besloot buiten te slapen vanwege de hitte op de kamer. Alex sliep gewoon op de kamer en zo kwam ook de zondag weer tot een einde.

Dag 44, Maandag 23 maart 2010
Soma x96 Soma
Km dag 44 = 0
Totaal

Vandaag was het weer maandag dus tijd om weer les te gaan geven. We begonnen zoals gewoonlijk om half 9. Vandaag begon het lesmodel echt tot stand te komen en je merkte dat de klas de auto echt aan starten wilde krijgen. De leerlingen begonnen met het repareren van de kabelboom want die was namelijk aangevreten. De kabels werden aangesloten voor zover dat nog niet was gebeurd en de accusteun werd afgelast. Ook hebben we vandaag de accu’s gevuld met het accuzuur. Dit moest 2 uur blijven staan voordat we ze konden gebruiken. Toen de accu’s klaar waren werden deze ook gemonteerd en de lichten werden getest. We keken wat er wel werkte en wat niet. Het was alweer 2 uur geweest dus besloten we voor vandaag te stoppen om morgen verder te gaan. We gingen terug naar de lodge. Toen we hier eenmaal zaten kwam bad boy weer en dit keer samen met zijn broertje. Nadat we ze gek hadden gemaakt en met water hadden natgemaakt waren ze weer uitgedaan (en wij ook) en gingen ze weer naar huis. In de middag zijn we dus een soort kinderoppas geworden maar dit is wel heel grappig. Na het eten zijn we nog naar het internetcafxe9 geweest en gingen we weer terug. We hebben ons even voorbereid op de theorie van morgen want morgen gaan we theorie over de startmotor geven.

Dag 45, Dinsdag 24 maart 2010
Soma x96 Soma
Km dag 45 = 0
Totaal

Om half 8 ging de wekker en was het tijd om weer op te staan. Toen we om half 9 aankwamen waren er nog maar 2 leerlingen. We vroegen ons af waar de rest was maar gingen toch maar aan het werk. Na een paar minuten kwam de rest ook want ze stonden nog ergens om het hoekje. We begonnen vandaag met de elektra. Alex ging verder aan de lichten en Jelle ging uitleg geven over de startmotor.
Nadat na veel geplaar kopiexebn waren gemaakt konden we eindelijk beginnen met de theorie. Eerst werd er uitgelegd hoe het werkte en daarna hebben we de reserve startmotor van de Peugeot uit elkaar gehaald. Alex was ondertussen in zijn eentje aan de elektra aan het werken omdat hier helemaal niks van klopte en de klas hier niet mee kon helpen. Toen de theorie klaar was, was het al 10 over 12 dus gingen we maar pauze houden. Na de pauze kregen de leerlingen wat uitleg over het doormeten van een auto en werden nog wat dingen afgewerkt. Rond 2 uur was het weer klaar voor de dinsdag en gingen we naar de lodge. Hier zaten we weer en je raadt het niet maar bad boy kwam weer om te spelen. Dit even gedaan tot het fout ging en hij op zijn hoofd viel. Toen was het even stil en de rest van de middag was hij rustig. ‘s Avonds lachte hij alweer dus was het toch niet zo ernstig. Ondertussen had Jelle ook al een lesmodel voorbereid van een oud motorblokje en Alex probeerde de cd drive van de computer te maken. Na het eten viel de stroom steeds weg maar uiteindelijk kwam het weer terug en bleef dit keer aan. Rond 11 uur was het weer klaar en gingen we slapen.

Dag 46, Woensdag 25 maart 2010
Soma x96 Soma
Km dag 46 = 0
Totaal =

1. Vandaag was het tijd om theorie te gaan geven aan de leerlingen. Om half 9 stonden ze klaar en eerst werden de accu’s weer gemonteerd. Alex ging verder met de elektra en Jelle ging de theorie geven. Alles ging wel goed want ze waren volop gexefnteresseerd in het 4-takt principe. Je merkte wel dat de ene het niet zoveel boeide maar de andere juist wel. Om kwart voor 12 kregen we plots een telefoontje van Chris. Hij kwam namelijk vandaag terug van Tanjeh samen met Kristel en Sharona. Het probleem was dat de band van de auto van de dames kapot was. Hun reserve band achterop was ook al kapot dus hadden ze een probleem. Alex reed er heen met een reparatie set om ze te helpen. Het probleem was dat er 2 ingangen waren van een safaripark. Alex had iemand gevraagd voor de juiste weg maar hij wees hem de verkeerde kant op. Uiteindelijk kwam hij toch aan bij het safaripark waar Chris en de dames waren. Ze gingen eerst de tour door het park maken maar moesten eerst de jeep aanduwen van de gids. Na de tour werd de band gerepareerd en konden ze doorrijden. Onderweg was er een politiepost waar ze moesten stoppen. Omdat Sharona en Kristel iets harder moesten remmen viel er een lamp van de auto af. De politieagent zag dit en werd kwaad want ze hadden te hard gereden terwijl alleen het beugeltje gammel was. Na wat gepraat bleek een van de agenten de broer van lodgebeheerder te zijn en konden ze toch zonder boete doorrijden. Uiteindelijk kwamen ze bij de lodge aan zonder verdere problemen. Eerder die middag waren Aart-Jan, Armand en Maurice langs gekomen om onze school te bekijken en de lodge. Omdat het te lang duurde met de reparatie zijn ze uiteindelijk doorgereden omdat ze nog naar Tanjeh moesten en dit nog een paar uur rijden was. We kregen weer avond eten van Caddy (de zus van Abdoulie) en het smaakte weer heerlijk. Dit keer hadden we steak als vlees maar dit smaakte wel naar stuiterballen. Voor de rest een prima avondeten. Abdoulie dacht ook punten te scoren bij de dames want hij had Nederlands geleerd om ze te begroeten en te zeggen dat hij ze leuk vond. We hadden hem wijs gemaakt dat je dit moest zeggen in het Nederlands: ben je geil of wil je een koekje. Met heel veel oefenen kon hij het zeggen en dacht dat hij punten had gescoord. Niet dus, maar wij konden wel lachen. De rest van de avond hebben we gekletst over de reis en over van alles en nog wat. Hierna zijn we gaan slapen want de volgende dag was er weer gewoon les.

Hallo,

De verslagen van dag 21 tot en met 40 zijn toegevoegd. Dag 1 tot en met 19 staan daarachter.

Op Deze Site kun je de afbeeldingen zien

Veel lees- en kijkplezier.

Dag 21 Zaterdag, 27 Februari 2010

Poponguine – Popenguine

Km dag 22 = 0

Totaal 6981

Na een dagje rijden was het weer tijd voor een rustdag in Popengreen. Eerst werd er rustig opgestaan en was het tijd voor een ontbijtje. Na het ontbijt kon je heerlijk aan het zwembad liggen. Het was namelijk nog lekker rustig omdat de meeste teams vandaag van La Rose afkwamen of nog van de zebrabar. Jelle is even achter de laptop gekropen om de verslagen weer online te zetten samen met de foto’s. Gisteravond zijn er voor het laatst fotoxb4s gemaakt met de camera van Alex omdat Mark deze had laten vallen en de lens kapot was gegaan. De rest was ondertussen een wandeling gaan maken over het strand. Renxe9 en Hans bezochten een oud kerkje wat de moeite waard scheen te zijn. Hierna werd er nog de hele dag bij het zwembad gehangen. ‘s Avonds was er een feestmaal georganiseerd voor alle teams. Deze waren gedurende de dag langzaam binnen gedruppeld. Het feestmaal werd georganiseerd in het restaurant van Ferry. Dit was een Nederlandse vrouw die een gedeelte van het jaar in Senegal woont en de rest van het jaar in Nederland. Het restaurant runde ze samen met een man die Christiaan heet en  Cure de sable (vruchten van de zee). Het restaurant was een stukje lopen en als er een auto van GFA voorbij kwam sprong iedereen er achterop zodat ze niet hoefden te lopen. Het feestmaal bestond uit kip of vis en na het eten was er nog muziek door de lokale djembe band. Ook werd er tussendoor uitgelegd wat Ferry daar deed. Ze had namelijk een stichting die voorlichting gaf aan Afrikanen om uit te leggen dat Europa helemaal niet zo ideaal is. Dit omdat er een grote kans is dat je omkomt tijdens het vluchten over zee. Ook heb je in Europa een kleine kans omdat je geen opleiding of papieren hebt. Na de uitleg vroeg ze nog of we tenten en slaapzakken over hadden voor de mensen die het het slechtste hadden. Hierna werd er nog gedanst en was ook deze laatste avond in Senegal tot een einde gekomen.

Dag 22 Zondag, 28 Februari 2010

Poponguine – Tanjeh

Km dag 22 =

Totaal

Vandaag was het weer tijd om Senegal te verlaten en om plaats te maken voor Gambia. Om 8 uur moest je uiterlijk vertrekken. Omdat we geregeld hadden gemerkt dat wij veel te vroeg waren en je uiteindelijk toch moest wachten op de anderen, besloten we dit keer lekker zelf een keer een half uurtje te laat te vertrekken en kwamen uiteindelijk nog niet als laatste bij de grens aan. Bij de grens waren heel veel zwerfkinderen die allemaal iets wilden hebben. Sommigen gaven toch wat en daardoor bleven ze weer de hele tijd hangen. xc9xe9n was er zelfs ruzie aan het zoeken en had dit bijna met Rico. De kinderen waren dus wel asociaal. Nadat we de grens over konden ging alles vrij soepel. We waren mooi op tijd en we dachten op tijd aan te komen. Totdat we bij de ticketkraam van de ferry stonden. Heel veel kinderen waren hier en ze bleven maar bedelen en bedelen. Vrij irritant dus maar we trokken ons er niks van aan. xc9xe9n van de kinderen liet Jelle maar niet met rust en bleef maar aan zijn hand hangen. Hier hadden meer mensen last van maar het was best wel grappig. Na een poosje wachten kon de eerste groep vertrekken en even daarna de rest. Hier brak de hel los, want de kinderen weten dat wanneer toeristen vertrekken dat ze iets geven. Om de auto was het een ramp. Met moeite kon de deur open en konden we instappen. De deur van Jelle ging nog wel dicht maar die van Alex niet omdat er teveel kinderen voor stonden. Hierdoor konden we de auto ook niet afsluiten omdat de centrale vergrendeling dan niet werkt. Toen we eindelijk de deur dicht hadden en konden vertrekken zei Martin via het bakkie dat hij meende dat de rechter achterdeur een beetje open ging. Maar hij meende dat hij niks zag weg glippen. Toch maar stoppen want hier lag Jelle zijn laptop. En ja hoor, hij was al weg. Snel omgedraaid en kinderen hadden gezien wie het was. Hij woonde blijkbaar in het volgende dorpje. Dus samen met de politie er heen maar we kregen hem niet te pakken. De dader was bekend dus die werd genoteerd op het politiebureau. Ook was Alaghi teruggekomen om te helpen en volgens hem kwam de laptop gewoon terug. Hierna zijn we doorgereden naar de ferry. Hier konden we weer eens gaan wachten omdat het een ongeorganiseerde bende was. Uiteindelijk, vele uren later konden we door middel van 3 verschillende ferry‘s oversteken. Rond half 2 ‘s nachts kwamen we aan bij Kairoh Garden. Het eindpunt van de reis. Na wat gegeten te hebben was er nog een dansgroep en een djembe groep. Hierna konden we eindelijk slapen rond half 3.

Dag 23, Maandag 1 Maart 2010

Tanjeh x96 Tanjeh

Km dag 23 = 0

Totaal

Gelukkig konden we vandaag bijkomen van de vermoeiende zondag. Eerst werd er lekker uitgeslapen tot 1 uur. Toen we eenmaal wakker waren werd er aan een Daf gesleuteld die weer moest gaan lopen. Deze Daf was namelijk nodig voor transport van goederen in Gambia.. Nadat we even hadden gekeken wat het probleem was, was het tijd om verder te kijken wat er te doen was. Dimitri en Jelle gingen naar het strand en Alex bleef kijken bij de Daf . Op het strand aangekomen bleek dat je met de auto erop kon. Dit was best leuk en met de Peugeot kon je makkelijk 100 halen op het strand. Hierna was het tijd om terug te gaan naar Kairoh Garden en onderweg even een tussenstop bij het internetcafxe9.. ‘s Avonds hebben we weer gegeten bij Kairoh Gardem zelf en hierna gingen we met zijn allen naar de broer van Alaghi waar ook een aantal mensen verbleven. De broer van Alaghi heet Franco en het was nog laat gezellig bij Franco.

Dag 24, Dinsdag 2 Maart 2010

Tanjeh – Tanjeh

Km dag 24 = 0

Totaal

Vandaag stond op de planning om de container uit te gaan laden. Om 9 uur zou iedereen paraat moeten staan. Team oranje stond weer keurig op tijd klaar maar er was nog niemand te bekennen. Om half 10 kwam Jan en vroegen we wat we konden doen. De tent die in Kairoh Garden stond kon worden leeggeruimd want hier lag veel oude troep in. Toen iedereen van ons team daar mee bezig was vonden we verdacht veel ratten keutels. Tot op eens een joekel van een rat op dook. De rat zijn lichaam was wel 20 cm groot en hij vluchtte richting een hol. Althans dit dachten wij, want even later werd het tentzeil  opgetild en bleek hier alleen een kuil te zitten waar hij zat. Een heuse klopjacht werd geopend en uiteindelijk kon met een halve jerrycan de rat gevangen worden. Toen kwam de vraag wat doen we ermee? Vermoorden we hem of laten we hem ergens vrij? Omdat ze veel ziektes verspreiden besloten we hem af te maken. Uiteindelijk was hij dood en werd hij weg gegooid. Hierna werd ons verteld dat we beter zijn nek hadden kunnen doorsnijden want dan konden de mensen hier de rat nog opeten. Toen de tent weer was opgeruimd konden we eindelijk beginnen aan de container. Dit bleek chaos te zijn want niemand wist waar het heen moest. Uiteindelijk werd besloten om de Daf naar de container te trekken (want deze liep nog steeds niet) en deze vol te laden met spullen. De spullen werden dan tijdelijk in Kairoh Garden opgeslagen. Na een tijdje werd er aan Jan gevraagd wat we konden doen omdat niemand iets wist. Jan besloot met een groep een aantal scholen te gaan bezoeken en de rest bleef achter. Na eenmaal in de 2de container gekeken te hebben (van vorig jaar), bleek deze nog helemaal vol te zitten met spullen van vorige jaren. Op een gegeven moment zijn we maar gegaan om bij het hotelgebied te kunnen pinnen, dit was namelijk hoog nodig.  Na een aantal uur zoeken en na  zelfs een afrikaan in de auto te hebben gehad, gaven we de hoop op en gingen terug. Bij Kairoh Garden aangekomen zei iemand dat je op het vliegveld met Maestro kon pinnen, dus wij naar het vliegveld. Hier aangekomen bleek deze net gesloten te zijn. Helaas alweer pech en we konden weer terug. Omdat ‘s ochtends was besloten dat we morgen naar Senegal zouden gaan met een groepje, hadden we afgesproken dat we vanavond gingen uit eten (voor de laatste keer) omdat vrijdag Hans, Renxe9 en Rico zouden terug vliegen. Bij de restaurantjes aangekomen moest je overal komen eten. We hadden zin in pizza dus de pizzaboer werd het. Nadat iedereen had gegeten en sommige 2x kregen we te maken met een proper. Deze had namelijk contact gezocht met Alex en wij moesten naar zijn club komen, de WOW. Toen hij even bezig was zijn we snel gegaan en hebben we zonder Hans en Renxe9 nog even bij Franco gezeten.

Dag 25, Woensdag 3 Maart 2010

Tanjeh x96 Tanjeh

Km dag 25 = 0

Totaal

Vandaag zouden we eigenlijk naar Senegal gaan om hier een paar scholen te bezoeken en hierna door te reizen naar Soma om naar onze stageplek te gaan. Dit werd een dagje uitgesteld omdat vandaag de truck eindelijk door de douane was en leeg moest worden gehaald. Omdat wij gisteren alweer hadden kunnen wachten dachten we vandaag we doen gewoon rustig aan. Toen we bij de truck aankamen was het weer een zootje ongeregeld. Alles werd uitgeladen maar niemand wist waar het naar toe moest.   Ook was Jan boos op ons omdat we te laat aankwamen. Na even mee te hebben geholpen zagen we het niet meer zitten want iedereen stond te kijken maar niemand wist iets. Dus zijn we maar gaan pinnen bij het vliegveld. Hier lukte het weer niet met Jelle zijn pasje. Maar gelukkig werkte die van Alex nog wel en kon er eindelijk worden gepind. Toen we terug kwamen bij de truck bleek deze op weg naar het GTTI te zijn. Dit terwijl er nog heel veel computers en knuffels en tafels buiten stonden. Rond dit alles stond een lint en een paar jongens waren politieagent aan het spelen om iedereen op afstand te houden. Wij gingen er ook maar bij zitten maar niemand kwam terug en niemand wist waar het spul heen moest. Uiteindelijk kreeg iedereen zo‘n last van de zon dat we besloten alles te verplaatsen. De Mercedes bus werd vol geladen net zoals de imperialen. Uiteindelijk gingen de computers naar Alaghi en de rest naar Kairoh Garden waar het inmiddels behoorlijk vol begon te staan. Na het eten zijn we met zijn we weer bij Franco geweest en gingen wat vroeger naar bed omdat de volgende dag Senegal op de planning stond.

Dag 26, donderdag 4 Maart 2010

Tanjeh x96 Baila

Na het ontbijt vertrokken we met een aantal van het Zadkine college naar Senegal. Vandaag gingen we hier 2 scholen bezoeken en morgen 1 zaterdag ochtend zouden we dan met Jan en Chris naar Soma vertrekken. De weg naar de grens was ongeveer 80 km en de overgang ging gelukkig soepel. Zoxb4n 20 km naar de grens lag Baila. In dit dorpje lag een kampenement waar een aantal jongens zouden verblijven. Toen iedereen de kamers had gezien konden we naar Signan vertrekken om de eerste school te bezoeken. Op deze school hadden ze nog niet zo veel aqua auto onderdelen. De school was een project van het Dendron college en nog een aantal bedrijven .Op deze school gaan 3 leerlingen les geven in de komende 6 weken. Na het bezoek stonden er veel kleine kindjes buiten en ze vonden het allemaal leuk om op de foto te mogen samen met de auto.Toen we weer in Baila waren aangekomen gingen we de 2 de school bezoeken. Deze school had al een gereedschapsbord samen een lesmodel van een Nissan Patrol die het jaar ervoor was gemaakt door 2 studenten die ook mee waren gegaan met GFA. Na de rondleiding door de school in Baila konden we terug naar het kampenement. Hier werd nog gegeten en wat gedronken en toen was het weer bedtijd.

Dag 27, Vrijdag 5 maart 2010

Baila x96 Baila

Km dag 27 = 200 km

Totaal

Op deze vrijdag was het weer tijd om nog een school te gaan bezoeken.

Ditmaal in Zichenchor ongeveer 100 km rijden van Baila. Op deze school gaan 2 studenten les geven in autotechniek. Eerst kregen we weer een rondleiding door de school en hierna gingen we naar het hoofd van Zichenchor. Hij was blij dat we er weer waren en hij bedankte ons vriendelijk. Daarna gingen we naar het hoofd van de politie want ook hier moest Jan weer wat bespreken. Na de bespreking konden we gaan eten. Wij kozen weer voor de vertrouwde Pizza en het smaakte goed. Jan ging hierna naar nog een bespreking en wij gingen naar een kampement in Zichenchor. In dit kampement was er een optie voor de jongens die in Zichenchor zaten om hier te slapen. Anders moesten ze elke dag op en neer rijden naar Baila. De jongens besloten te blijven en de rest ging terug naar Baila. Eenmaal in Baila aangekomen  ging er een aantal terug naar Gambia en wij, samen met Jan en Chris, bleven in Baila om de volgende ochtend naar Soma te vertrekken. In Baila kregen we weer heerlijk eten en werd er nog nagepraat over van alles en nog wat.

Dag 28, Zaterdag 6 maart 2010

Baila x96 Tanjeh

Km dag 28 =

Totaal

Om 9 uur in de ochtend was het de bedoeling dat we richting Soma vertrokken. Om 9 uur moest Jan nog zijn accu vervangen van zijn auto want deze had de hele nacht aan de lader gehangen. Toen de accu zat, startte de wagen ook weer. Zo hoefden we hem niet elke keer aan te duwen of te trekken.

Na een reis van twee en een half uur rijden kwamen we bij de grens van Gambia aan. Senegal waren we vrij snel uit maar eenmaal in Gambia aangekomen duurde het iets langer. Volgens de douane kreeg je geen papieren maar deze heb je wel nodig anders kom je Gambia niet meer uit. Na wat gepraat kregen we papieren die de hele periode geldig zijn en niet maar xe9xe9n keer. Dit scheelt weer geld als we de grens overgaan. In Gambia aangekomen kwam je eigenlijk meteen in Soma. Hier gingen we meteen naar de scouting en de directeur stond al te wachten. We kregen een rondleiding door de gebouwen en ze lieten de Patrol zien waar we aan gingen sleutelen. Ook zei de directeur dat de leerlingen gisteren al    klaarstonden omdat ze dachten de we vrijdag al wilden komen. Na de kennismaking kregen we eten aangeboden van de huishoudschool die ook op hetzelfde terrein ligt. Na het eten gingen we nog even tanken voor de lange reis naar Tanjeh. Om 5 uur konden we eindelijk vertrekken en moesten we terug over 120 km piste (off-road). Tijdens deze weg zag je niks vanwege de grote stofwolk. Op een geven moment was er een politie controle en Jan en Chris waren gestopt. Door de laag hangende stof zag Jelle ze niet en kon nog maar net op tijd stoppen. De politie kwam er al aangerend met geweren en alles. Verder geen probleem en mochten we doorrijden. Onderweg werd Alex  ziek en rond 9 uur kwamen we aan in Tanjeh. Alex ging na het eten meteen slapen en Jelle en Chris besloten nog uit te gaan met de rest. De eerste club kwam je eigenlijk niet in met een korte broek. Jelle had als enige een korte broek aan maar uiteindelijk kwamen we toch binnen. De andere groep mocht niet naar binnen omdat er een paar een korte broek aan hadden. Na even gezeten te hebben bleek dat er niks te doen was. Er waren maar een paar mensen dus gingen we naar de oldskool.. De oldskool was ook niet zo heel leuk dus gingen we naar de WOW. Dit was wel gezellig maar iedereen wil wat van je hebben. We waren allemaal getrouwd met de meisjes die waren meegegaan. Zo werden we niet zo lastig gevallen. Chris werd zelfs een keer in zijn oor gebeten. Toen hij zei dat hij getrouwd was zei ze dat  het haar niks uit maakte. Rond half 4 waren we weer terug en konden we gaan slapen.

Dag 29, Zondag 7 maart 2010

Tanjeh x96 Tanjeh

Km dag 29 = 0

Totaal

Vandaag konden we eerst heerlijk uitslapen. Iedereen maakte hier gretig gebruik van en rond half 1 werd er opgestaan. Vandaag gingen we kijken wat we nodig hadden voor de school in Soma.

Jelle ging gereedschap uitzoeken en Alex ging met Chris naar Jan. Hierna was het een vrij relaxt dagje en werd er wat gehangen in de hangmatten. De hangmatten waren versleten dus die scheurden geregeld uit. Dit was wel grappig want Alex probeerde het dan te maken maar even later viel hij weer op de grond omdat er aan geduwd en getrokken werd. Ondertussen was Chris begonnen om zijn koppelingskabel te maken. Deze was namelijk de vorige dag een stuk stroever komen te zitten, waarschijnlijk door het zand. Door middel van olie werd de koppelingskabel weer gesmeerd en het ging weer een beetje makkelijker. Rond 4 uur werd er besloten dat er toch nog meer gereedschap nodig was en dit werd bij elkaar gezocht. Alles werd netjes gesorteerd in bakken.  Erg handig, alleen volgens een andere leraar was dit al gedaan maar alles zat nog door elkaar. Na het eten zijn we computers gaan ophalen bij Alahgi en hierna zijn we doorgereden naar Franco om hier te zitten.

Dag 30, Maandag 8 maart 2010

Tanjeh x96 Soma

Km dag 30 = 150

Totaal

Op maandag was het weer tijd om terug te gaan naar Soma, samen met de meegenomen spullen.

Om 8 uur zouden we vertrekken richting  Banjul omdat we vandaag de ferry zouden nemen en via de zuid-bank zouden gaan rijden. Dit omdat deze weg veel beter is als de noord-bank. We zouden samen met de truck meerijden en Alaghi zou de overtocht regelen van de ferry. Eerst moesten we wachten voordat Alaghi er was omdat hij weer eens veel te laat was. Om kwart voor 9 kwam hij aanzetten maar moest nog van alles regelen. We besloten dat er ook een werkbank mee moest en deze werd op de Peugeot geladen. Uiteindelijk konden we om 10 uur vertrekken richting de ferry. Onderweg moesten we nog een keer stoppen want Alaghi moest nog een verzekering van een team regelen. Na dit gedaan te hebben kwam hij na anderhalf uur terug. Eindelijk kwamen we bij de ferry aan en konden we weer gaan wachten. De truck moest worden geladen en wij moesten nog eventjes wachten. Uiteindelijk konden we de boot op, maar veel later als gepland. Aan de andere kant konden we doorrijden naar Farafenni. We vertrokken richting de afslag maar deze hadden we gemist. We kwamen in het dorpje waar Jelle zijn laptop was gestolen en moesten hier weer keren. Op dat moment begon er een man te zwaaien en te schreeuwen en besloten we te stoppen. Hij legde ons uit dat de jongen de laptop wilde terug geven aan ons maar bang was voor de politie. We kregen zijn nummer en toevallig kwam Alaghi langs met de truck. Hij zou regelen dat de laptop terug kwam en met deze hoop reden we door naar Farafenni. Eenmaal hier aangekomen kochten we even wat water en kochten tickets voor de volgende ferry. Hier konden we zo oprijden en we vertrokken bijna onmiddellijk. Aan de andere kant was het nog een stukje off-road en kwamen we aan bij de scouting. We stopten hier en alle leerlingen waren er nog, alhoewel het al 19.00 uur was. Ze hadden ons namelijk al veel eerder verwacht maar door alle tegenslagen kwamen we veel te laat. Na de kennismaking met de leerlingen gingen we naar de scoutinglodge. Hier werd wat eten bereid en Jelle ging al slapen omdat hij zich niet goed voelde. Van te voren werd de auto uitgeladen en na nog even wat gehangen te hebben gingen Alex en Chris ook naar bed. Het was tenslotte een lange dag.

Dag 31, Dinsdag 9 maart 2010

Soma – Soma

Km dag 31 = 0

Totaal

Vandaag gingen we voor het eerst lesgeven op de Soma scouting club. De dag begon om half 9 en de leerlingen wilden beginnen. Eerst stelden we ons zelf voor en wat een beetje de planning was. In onze klas hadden we de volgende leerlingen. Lamin Mballow, Sainey Dibba, Lamin Sawo, Mustapha Kantek, Ebrima Camara, Kema Jabe, Lamin A Dampha, Fabakary Samatek, Muhammed Boh, Dembo Sanneh, Lamin Fatty en Dusman Yabou. We gingen eerst laten zien wat we allemaal hadden meegenomen. Ook werd er gekeken waar het gereedschap dat we bij ons hadden voor diende. Vandaag stond op de planning om een gereedschapsbord te maken en de computer aan te sluiten. De computer was zo gebeurd en met het maken van het gereedschapsbord werd een begin gemaakt. Uiteindelijk bleken er teveel leerlingen te zijn en werd er besloten om met een aantal leerlingen alvast te beginnen aan de auto. Om 11 uur hadden we pauze en werd er even niks gedaan tot 12 uur. Na  12 uur gingen we weer verder. Twee van de 3  gereedschapsborden werden opgehangen en 1 konden we niet afmaken omdat we niet konden boren omdat er geen stroom was. Soma krijgt namelijk stroom van 2 verschillende plaatsen. Bij de lodge hebben we stroom van 8 tot 3 uur ‘s middags en ‘s avonds van 7 tot 1. Dit komt omdat de generator anders te warm word in een ander dorpje. Bij de scouting hadden we tijdelijk helemaal geen stroom omdat de generator kapot was. Het laatste bord konden we dus niet afmaken en hierna werd er met zijn allen aan de auto gewerkt. Al snel was het 2 uur en was de dag voorbij. De rest van de middag hebben we weinig gedaan omdat het zo warm was. ‘S avonds werd er gekookt door de zus van Abduli. Dit was een jongen van het kamp en het eten was heerlijk. Hierna hebben we nog even gezeten en zijn we naar bed gegaan.

Dag 32, woensdag 10 maart 2010

Soma x96 Soma

Km dag 32 =

Totaal

Onze lesdag was aangebroken. We wilden verder gaan aan het  gereedschapsbord en aan de Patrol.

Eerst begroeten we de klas weer en werden er namen genoteerd zodat we ze konden onthouden en checken. Jelle begon met het gereedschapsbord om hiervan de lijntjes over te trekken op het bord zodat je kon zien waar wat hoorde. Alex ging verder met het verwijderen van de body. Er was nog steeds geen stroom dus het gereedschapsbord kon niet worden afgemaakt vandaag. Jelle ging ook meehelpen met slopen en met zijn allen ging het in een razend tempo. Het ging zelfs zo snel dat we elke keer snel nieuwe taken moesten verzinnen. De wagen was namelijk verroest en als iets los moest ging dit heel snel met hamer en beitel. Het was wel grappig om te zien want ze waren heel gedreven en er werd meteen bovenop gevlogen als je iets vroeg. Na de pauze gingen we verder en al snel stond er een kale Patrol. Het ging zelfs zo snel dat we rond een uur half 1 de body helemaal leeg was. Hiervoor hadden we verwacht dat ze er veel meer tijd voor nodig zouden hebben. We gingen nu het chassis naar een andere plek rollen waardoor we dichter bij het gereedschap zaten. Hiervoor hadden we de sleutel nodig van de Patrol maar deze was de directeur even kwijt. Na een kwartier had de directeur ze nog niet gevonden dus besloten we snel wat theorie te gaan geven. In het klaslokaal was het moeilijk uit te leggen omdat we niks hadden voorbereid. Uiteindelijk wisten we ze bezig te houden tot half 2 en hebben we nog even opgeruimd. De rest van de middag was het weer relaxen omdat je niks kon vanwege de hitte. Rond 5 uur kwamen Chantal en Alexandra aan. Zij bleven vanavond bij ons slapen om morgen naar de school te gaan. Zij gaan namelijk peilen wat GFA heeft gedaan de afgelopen jaren om alles een beetje in kaart te brengen. Abduli was onder de indruk van de dames en raakte Alexandra aan op de schouder. Alexandra kon dit niet waarderen en liet dit meteen merken. Chantal was al sinds 5 uur aan het zeuren dat ze al een week niet had gepoept en dit er echt uitmoest. Wij hadden mooie wc’s dus dit moest gaan lukken. Niet dus, dus we kregen de hele avond opmerkingen te horen. Dit was overigens best grappig. ‘s Avonds aten ze ook mee en bleef het nog lang gezellig. Toen we gingen slapen moest Jelle komen want hij had het ideale gewicht. Hij moest op Chantal haar buik gaan zitten om het eruit te persen. We kwamen niet meer bij van het lachen en toen Chris zijn kamer op kwam lopen werd er nog meer gelachen. Het werkte wel want de kramp was daarna weg. Toch nog een goede daad verricht.

Hierna konden we gaan slapen want de volgende dag moesten we gewoon weer les geven.

Dag 33, Donderdag 11 maart 2010

Soma x96 Soma

Km dag 33 = 0

Totaal =

Om half 9 was het weer tijd om les te geven. Dit keer gingen Alexandra en Chantal mee om te kijken wat er op de school al was gebeurd en wat er nog gedaan kon worden. Wij gingen zelf aan de slag om de body er vanaf te krijgen. We begonnen ermee om het contactslot eraf te slopen omdat de sleutels nog steeds niet waren gevonden en het stuurslot er nog steeds op zat. Na een beetje zagen en buigen kwam het contactslot los en konden we de auto weer laten draaien. Met zijn allen werd de auto naar het afdakje geduwd omdat we hier gingen verder sleutelen. Ondertussen waren Alexandra en Chantal klaar met het gesprekje met de directeur en vertrokken die weer richting de ferry want de rest was aan het wachten op hun aan de andere kant in Farafenni. De laatste dingen werden verwijderd uit het wrak zoals de kabelboom en het stuur. Ook werd er al gekeken waar het body mee vast zat en bijna alles kon worden verwijderd. Ging de bout niet meer los dan kwam hun grote vriend de hamer en beitel weer goed van pas. Na de pauze gingen we checken waar het body nog vast zat en toen deze ook verwijderd waren werd de auto onder het afdak uitgerold. Met zijn allen tilden we het body er bijna zo vanaf alleen een bout zat nog half vast maar de hamer en beitel redden weer de dag en we hadden een kaal frame.

We hadden niet verwacht dat het zo snel zou gaan dus werd er eerst even in het kort uitgelegd waar welk deel van de motor voor diende. Hierna werden xe9xe9n voor xe9xe9n de banden verwijderd en werden deze naar de bandenman in het dorpje gebracht. Hier werden ze voor een paar euro opgepompt en nieuwe ventielen in geplaatst. Ook werd de zijkant nagelopen en schoon gemaakt.

Hierna was het half 4 en was de dag weer afgelopen. De rest van de middag en avond hebben we weinig gedaan. We zijn even naar de supermarkt geweest en hebben een beetje geluierd. Maar wat wil je met dit hete weer. Het was ook ongeveer 50 graden.

Dag 34, Vrijdag 12 maart 2010

Soma x96 Tanjeh

Km dag 34 = 150

Totaal

Tijd om weer terug te gaan naar Tanjeh. ‘s Ochtends om half 8 vertrokken we richting de ferry naar Farafenni. In Mansakonko aangekomen kochten we een ticket en konden we vrij snel de ferry op. Aan de andere kant was het een drukte van jewelste. Er stond een lange rij met wachtende auto’s en vrachtwagens. Gelukkig voor ons hoefden wij niet te wachten en konden we gewoon doorrijden. Op de boot kwamen we nog een andere Nederlander tegen die hier was vanuit Ballast Nedam. Dit bedrijf legde een weg aan in dit gebied. In Farafenni aangekomen moesten we stoppen bij een politiepost. Hier stond een man zonder uniform en  hij wilde Chris zijn paspoort zien. Chris vertrouwde het niet helemaal en vroeg waar zijn uniform was. Volgens hem was dat niet verplicht hier maar Chris gaf zijn paspoort niet af. Hij mocht er alleen naar kijken terwijl Chris het vast had. Toen bleek dat we een stempel misten in ons paspoort en toen waren de poppen aan het dansen. De agent dacht namelijk dat we dit probeerden te verbergen dus Chris moest meekomen. Nadat Alaghi was gebeld en hij het verhaal had uitgelegd, kregen we een stempel en konden we  gaan. Hierna was het xe9xe9n lange weg naar Balla. In Balla aangekomen kochten we een ticket voor de ferry en reden door. Ook hier hoefden we niet lang te wachten en konden we zo doorrijden. Aan de andere kant was het ook weer zo druk maar weer hadden we geluk vandaag. Toen we doorreden naar Tanjeh besloten we even te tanken. Chris kon zo beginnen maar wij moesten even wachten omdat er een vrachtwagen stond aan de andere kant van de pomp die ook diesel nodig had. Ondertussen vroeg Jelle aan Alex hoeveel geld we nog hadden om te tanken. Toen we hier mee bezig waren, zag Jelle de tankbediende de slang uit de vrachtwagen halen en direct in de onze doen. Meteen op de meter gekeken en we zagen dat er nog 20 liter op de teller stond. Meteen gezegd dat hij moest stoppen en volgens hem stond ie op nul. Wij de diesel meter laten zien en opeens zei hij dat er nog 14 liter op de  teller stond. Dit was natuurlijk veel meer dus wij hem laten vol tanken en laten zien dat het niet klopte. Uiteindelijk na een hevige discussie konden we doorrijden en hadden we het juiste bedrag betaald. 

In Tanjeh aangekomen zijn we eerst naar de grote supermarkt gegaan. Hier hadden ze alles en goedkoop. Een fles whisky kostte maar 1 euro 70. Hierna zijn we doorgereden naar Franco want hier zouden we vanavond en morgen verblijven.  ‘s Avonds werd er bij Franco gegeten en hierna zijn we met  een hele groep naar de club geweest. Na een gezellige avond konden we om half 6 gaan slapen.

Dag 35, Zaterdag 14 maart 2010

Tanjeh x96 Tanjeh

Km dag 35 = 0

Totaal

Gelukkig konden we vandaag uitslapen want dat was wel nodig na r zo’n korte nacht. Om 12 uur kwamen we ons bed uit. Echt relaxen was er niet bij want Jelle had met Bas afgesproken om aan de Daf te werken. Aan de Daf moest nog van alles gebeuren aan het elektrisch systeem. Na een paar uurtjes beunen begon het op te schieten maar moesten we stoppen omdat we naar Alaghi moesten gegaan. We gingen namelijk voetballen tegen het team van het GTTI. De t-shirts werden verdeeld en Jelle kon de goal in. Alex en Chris bleven veilig kijken als toeschouwer. Nadat we bij het veld aankwamen kregen we een optreden van een aantal mannen met trommels. xc9xe9n van de oude mannen ging allemaal trucjes doen door met zijn trommel op zijn hoofd te slaan en ratslagen en nog meer vage bewegingen. Dit was wel grappig om te zien hoe zo’n oude man los ging. Hierna was het moment van waarheid aangebroken. We moesten naar het voetbalveld (of zoiets) het was namelijk een zandvlakte met zacht en hard zand en behoorlijk scheef, op zijn Afrikaans dus! Toen de jongens begonnen te spelen wisten we zeker dat we ten dode op stonden geschreven want zei speelden elke dag voetbal en wij nooit. We begonnen de wedstrijd en aan het einde van de eerste helft stond het 3-2 voor ons. Maar we zagen dat ze ons gewoon aan het dollen waren. De 2de helft werd het 5-7 en hadden we toch nog verloren (zoals voorspeld). Het vernederende kwam nog toen we penalty’s moesten gaan nemen en Jelle in de goal stond. Heel veel ballen van ons gingen over de goal in plaats van erin. En die van hun kwamen er gemakkelijk in. Maar het was toch een leuke wedstrijd die vooral voor de lol was. Om half 8 waren we terug en konden we eindelijk eten. Vandaag gingen we friet met kip nuggets maken. Deze hadden Mark en Chris ‘s middags gekocht en met een pot vet kwamen er al snel krokante frietjes uit. Ondertussen was Nattan boos weg gegaan naar zijn ouders want de vorige nacht had Jelle op zijn luchtbed gelegen met zijn eigen slaapzak en iets over het kussen. Blijkbaar had Aart (Nattans teamgenoot) dit moeten vragen en   Nattan bleef boos weg. Mark moest zelfs zijn eigen wagen komen ruilen omdat Nattan deze had mogen lenen.. Hierna hebben we  de rest van de avond  nog lekker bij het kampvuur gezeten en zijn op tijd gaan slapen,  want de volgende dag moesten we al vroeg terug naar Soma om de drukte voor te zijn.

Dag 36, zondag 15 maart 2010

Tanjeh x96 Soma

Km dag 36 = 150

Totaal

De bedoeling was om vandaag om 7 uur te vertrekken om op tijd bij de ferry te zijn. Helaas ging dit niet lukken omdat we van tevoren met Seridikan (leraar van het GTTI) 2 accu’s moesten gaan halen voor de Patrol. Rond half 10 hadden we de accu’s en konden we naar de ferry. Hier aangekomen moesten we weer wachten. Omdat we nu laat waren was het wel druk dus duurde het weer veel te lang. Een kerel had gezegd dat we ergens moesten wachten maar uiteindelijk bleek aan de andere kant de rij te zijn. Gelukkig na wat gepraat konden we er ergens tussen en rond half 3 waren we eindelijk de ferry over. Aan de andere kant hadden we afgesproken met een jongen waar we al vaker mee hadden gesproken. Hij zou regelen dat we vandaag de laptop zouden terugkrijgen van de jongen. Maar toen we hem daar spraken kwam er weer een raar verhaal boven. De jongen die de laptop had gestolen zou namelijk een broer hebben die hiervan had gehoord. Die broer was een dokter dus had de laptop meegenomen omdat hij dacht dat zijn broertje anders de laptop zou verkopen. Hij zou dan met ons kunnen meerijden naar Farfenni en zou dan de bushtaxi nemen naar het ziekenhuis dat nog ongeveer 200 km verder was. Dan zou hij de laptop naar Soma brengen. We vonden dit nogal een vreemd verhaal omdat hij donderdag tegen een ander team nog een ander verhaal had verteld. We zouden hem ‘s avonds bellen hoe we het gingen regelen maar met elkaar spraken we af om die andere man nog een keer te bellen die we 8 maart  hadden gesproken,. We reden dus weer door naar Farafenni om hier de tweede ferry te nemen. Onderweg kwamen we een onbemande politiepost tegen waar we rustig doorreden omdat bij het derde bord een groep met kinderen zat. Vaker was het het geval dat hier dan ook de agent zat. Maar uiteindelijk kwam een vrouw naar ons toe. Ze was vrij boos geworden en was aan het dreigen met een boete. Uiteindelijk mochten we doorrijden en kwamen we aan in Farafenni.

Hier kochten we weer een ticket en konden weer gemakkelijk oversteken. ‘s Avonds hebben we nog wat noodles gekookt en wat gekletst. Hierna

was het weer slaaptijd want we moesten weer vroeg op om les te geven.

Dag 37, maandag 16 maart 2010

Soma x96 Soma

Km dag 37 = 0

Totaal

Maandag dus weer tijd om les te geven. Om half 9 stonden we weer klaar bij de scouting. Iedereen werd even begroet en er werd gevraagd hoe het weekend was geweest. Al snel gingen we weer aan de slag om het model af te krijgen. Vandaag wilden we de lichten gemonteerd krijgen en een beetje gaan kijken hoe we alles zouden gaan monteren. Ook werd er voor de stoel een steun gemaakt zodat deze ook kon worden gebruikt. We hadden 2 opties om alles van te maken, van het staal van de imperiaal of van hout. We besloten staal te pakken omdat dit steviger en praktischer is. Ondertussen was er eindelijk weer stroom dus kon ook het laatste gereedschapsbord worden afgemaakt en opgehangen. Aan het einde van de dag waren er verschillende beugels gemaakt en de lampen zaten al vast. Toen de schooldag voorbij was hebben we een dutje gedaan en besloten we pindakaas te maken. Dit kwam omdat we een pers bij hadden waarmee je ook pindakaas kon maken en dit wilden we wel eens proberen. Er werden wat zakjes pinda’s gekocht en er werd geperst. Dit bleek moeilijker dan het leek.  Met veel moeite kregen we pinda kaas en met zijn driexe8n werd er hard aan gewerkt. Na het pinda avontuur kookte de zus van Abduli weer en Abduli at weer gewoon mee zonder iets te betalen. Abduli is het hulpje van de lodge maar begint aardig irritant te worden omdat hij alles wil hebben en helemaal niks uitvoert. Het is nu een beetje onze taak geworden om hem iets te laten doen met zijn leven in plaats van de hele dag niks doen. Na het eten was er weer tijd voor een drankje en wat geklets en was de maandag alweer voorbij.

Dag 38, dinsdag 17 maart 2010

Soma x96 Soma

Km dag 38 = 0

Totaal

Lassen, lassen en nog een keer lassen. Vandaag werden er veel steunen gelast voor van alles en nog wat. Eerst zat er namelijk best veel aan het body gemonteerd en dit alles moest toch een plekje terug hebben. Toen er was gekeken hoe het stuur bevestigd ging worden werd er besloten om uit het schutbord een stuk te zagen waarop alle pedalen en metertjes weer pasten. Al snel werd er met een paar mensen gekeken hoe we dit gingen doen. De beitel en hamer werden weer gepakt en samen met de ijzerzaag kwam ook dit deel van het schutbord los. In Nederland zou je gewoon de slijpschijf gebruiken maar die hebben ze hier niet dus werd het op deze manier gedaan. De rest van de dag is er verder gewerkt aan het schutbord en op het einde werden alle gereedschappen op het bord getekend.

Dit omdat alle leerlingen het gereedschap een andere naam geven en zo iedereen weet hoe wat heet.

Ook valt het op dat wanneer jezelf een fout maakt een van de leerlingen sorry zegt terwijl ze er niks aan konden doen. We hebben ook al 100x gezegd dat dit niet hoeft omdat je dit zelf doet.

Ook de dinsdag was weer een geschikte dag waar veel in was gedaan. De rest van de dag hebben we weer gezeten en gegeten zoals elke dag. Rond 8 uur viel het stroom uit dus kon er niet aan de computer worden gewerkt. Maar met een pakje kaarten kun je je prima vermaken. Jelle liet Abduli een trucje zien en hij snapte er niks van. Uiteindelijk was het dus een relaxte dag.

Dag 39, woensdag 18 maart 2010

Soma- Soma

Km dag 39 = 0

Totaal

Alles begon vandaag op zijn plek te vallen. Het was wel moeilijk om alle leerlingen aan het werk te houden. Dit omdat de ruimte waar het gedaan moet worden steeds kleiner wordt. Vandaag werd er ook een steun voor de accu gemaakt en het stuurkolom zat nu ook echt vast. Het plaatje wordt ook steeds completer en de leerlingen zien het vooruit gaan. Ze snappen alleen niet dat de motor niet 1,2,3 kan lopen omdat eerst alles moet worden aangesloten. Er werd een houten plaat bevestigd om alle elektrische onderdelen op te bevestigen en ook werd de kabelboom uitgezocht. Het probleem is dat deze heel rot is want er zijn veel gebroken of opgereten kabels. Wanneer alles werkt kunnen we checken wat wel en niet werkt. Dit kunnen we dan ook maken zodat alles naar behoren werkt. Toen deze klusjes allemaal waren gedaan was het alweer half 3 en dus tijd om te stoppen voor vandaag. Gisteren leek het ons al een leuk idee om chips te gaan maken en vandaag besloten we dit ook uit te gaan voeren. We stuurden Abduli erop uit om aardappels en olie te halen en ondertussen werd alles klaar gezet. De olie werd warm gemaakt en het chips bakken kon beginnen. Hieronder staat het ideale recept om chips te maken. Zorg dat je goed dunne plakjes aardappels hebt zodat ze krokant blijven. Dit kun je bijvoorbeeld doen met een kaasschaaf. Als je dit hebt gedaan moet je de chips goed wassen zodat ze niet aan elkaar blijven plakken tijdens het bakken. Om ze goed krokant te krijgen laat je ze hierna drogen in de gloeiend hete zon. Als dit is gebeurd kun je ze bakken en wanneer ze goed zijn uit de pan halen. Even laten afdruipen en wat zout er overheen. Het resultaat? Heerlijke chips die goed smaakte. Ja, na een aantal weken in Afrika te zijn word je behoorlijk primitief. ‘s Avonds werden er noodles gekookt en werd er nog gegeten van de chips. Rond 12 uur was het weer bedtijd omdat je nou pas kon slapen vanwege de hitte.

Dag 40, Donderdag 19 maart 2010

Soma x96 Soma

Km dag 40 = 0

Totaal

Vandaag werden de laatste lootjes aan de auto gelegd. De kabels werden aangesloten en alles werd op het elektrisch bord gemonteerd. Alle kabels werden overzichtelijk geplaatst en vast getierapt. De stoel kon worden vast gelast en de 2de accusteun werd ook gemonteerd. Ook werd er met een paar leerlingen de peugeot leeggehaald en de banken werden terug geplaatst. Veel kleinschallig werk vandaag en afwerken dus. Aan het eind van de dag kon er nog niet gestart worden omdat de accu’s nog gevuld moeten worden. Wanneer dit is gebeurd  kunnen we maandag de auto gaan starten. Er moet wel nog even naar de startmotor worden gekeken want het scheen dat deze kapot was en de koppelingsvloeistof moet worden bijgevuld. Laten we hopen dat deze problemen op te lossen zijn zodat we een draaiende motor hebben. ‘s Avonds hebben we spaghetti gekookt en zijn nog even naar het internetcafxe9 geweest. Hierna nog even drinken en vroeg naar bed want morgen ochtend gaan we weer terug naar Tanjeh.

Laatste update: zaterdag 27 februari.
Bij deze de nieuwe reisverslagen van dag 13 t/m 20 t/m vrijdag 26 februari. Veel leesplezier!
.
.
Op Deze Site kun je de afbeeldingen zien.
.
.
.
Dag 1, 7 februari
.
Bakel x96 Tonnance les moulins
Km dag 1 = 505 km
Totaal 505

Vandaag was het eindelijk zover. VERTREK! De auto was bepakt en gezakt en wij zelf ook.
Nadat de auto niet wilde starten en we hem ook niet aangetrokken kregen, zijn we naar garage WeJeBe geweest waar we hem hebben gestart met een booster. Hierna konden we richting Bakel vertrekken. Hier aangekomen bleek het al vrij druk te zijn. Toen de spullen van Alex ook waren ingeladen, vertrokken we richting het cafxe9. Hier kregen we de laatste spullen en info. Na het emotionele afscheid vertrok club Oranje als eerste richting Gambia. Eenmaal in Ittervoort aangekomen was er nog een interview met tv limburg. Na het interview kregen we nog een lunchpakket en toen weer het asfalt op en de reis was echt begonnen. Nadat we Nederland en Belgie gepasseerd waren, kwam Luxemburg in zicht oftewel tanktijd ! Toch nog even de tank vol gooien (ook al hadden we maar 20 liter gebruikt) en weer door. Na nog een paar plaspauzes kwamen we om 8 uur x92s avonds op de eerste rustplek in Frankrijk aan. De baas van deze rustplek was een Nederlander en hier werd de afgelopen 3 jaar ook al overnacht. Vorige barreldag kon je beslissen of je hier ook bleef eten. Samen met Renxe9 en Hans hadden wij gereserveerd en lekker gegeten. De rest heeft zijn eigen prakje gekookt in het huisje. In Tannance kwam ook de eerste weddenschap van de reis. Degene die als eerste naar de wc moet voor een grote beurt, moest de poepstoel van Renxe9 en Hans proberen. Dit is een stoel met een gat erin voor comfortabel wildpoepen. Voor het slapen gaan nog even overleg over de volgende dag en een glaasje whisky en toen was het weer tijd om te gaan slapen.

.
Dag 2, 8 februari
.
Tonnance les moulins x96
Perpignan
Km dag 2 = 870
Totaal 1375

7 uur was het weer tijd om op te staan. Snel de kleren aan en een beetje opruimen.
Wij sliepen samen met Hans en Renxe9 in een huisje en die hadden ook voor het ontbijt gekozen. Dus die mochten gaan ontbijten . Wij hadden ervoor gekozen om noodles klaar te maken. Na het ontbijt gingen we snel naar de auto omdat hij even herladen moest worden.
Eerst sloten we de accupool aan want die hadden we voor de zekerheid losgetrokken. De spullen werden daarna even herpakt en we konden gaan. We hadden geluk want de auto startte in 1 keer. We stonden op een bult dus de auto moest eraf worden geduwd. Hierna waren we weer weg. We hebben er voor gekozen om de tolwegen niet te pakken omdat we toch niet harder als 90 konden rijden. Onderweg zijn we even gestopt bij een supermarkt om wat inkopen te doen voor het eten van vanavond. Hierna was het rijden, rijden en nog eens rijden. Totdat FLITS, shit een flitspaal. We gingen ongeveer 15 te hard. De Opel en wij werden geflitst. Hopelijk komt de bekeuring niet aan. Hierna reden we weer verder totdat we besloten even pauze te houden. Hier hebben we een nieuw soort toilet gevonden. We wisten dat de Fransen gekke wcx92s hadden maar dit sloeg alles. Als je je uitwerpselen eruit had gelaten, moest je 5 keer op een pedaal duwen. Dan werd doormiddel van een transportband je drol afgevoerd. Ja, geen grapje een transport. Weer een bevestiging dat ze hier geen verstand van wcx92s hebben. Uiteindelijk hebben we een klein stukje tolweg gepakt en daarna de snelweg voor een paar 100 km. Vervolgens kwam de grote brug van Milau in zicht. Deze was meer dan een km lang! Dit was een tolbrug maar het scheelde wel veel extra km. Voor de brug hebben we even stil gestaan om de toiletten te bezichtigen. Sommige mensen vonden het niet nodig om de weddenschap uit te voeren en zijn gewoon naar de sta wc gegaan. We kwamen er ook achter dat de Franse toiletten prima te gebruiken waren met de stoel van Hans en Renxe9. Hierna weer een flink stuk rijden en werd het al snel 9 uur, etenstijd! Dat werd ook wel tijd. Langs de snelweg gestopt om onder een afdak van een tankstation te koken. Pannenkoeken stonden op het menu. Nadat iedereen gegeten had en het 10 uur was reden we weer verder want we wilden minimaal tot Perpignan komen. Om half 1 waren we daar eindelijk. Toen kwam het probleem van een hotel zoeken. Een stukje verder was een hotel dus we dachten mooi daar kunnen we slapen. Helaas want eenmaal aangekomen bleek het bijna 60 euro per persoon te kosten. En bleek ook dat we een afslag hadden gemist. Ook konden we niet terug omdat het een tolweg was. Eerst maar even tanken en een stukje doorgereden en weer omgedraaid. Uiteindelijk was het kwart over 1 toen we bij het Formule 1 hotel kwamen. Even douchen en toen naar bed. Met 870 km een geslaagde dag.

.
Dag 3, 9 Februari
.
Perpignan x96 El Aluminia
Km dag 3 = 475
Totaal 1850

Half 7 ging de wekker weer en om 7 uur stonden we weer klaar. Even snel de spullen inpakken waarna we konden gaan eten. Na een bakje koffie en even tanken vertrokken we. Vandaag was het streven om Madrid te gaan halen. Maar we wilden ook door de PyRenxe9exebn rijden. Dit hebben we dan ook gedaan. Steeds hoger en hoger totdat we de top bereikten op 1500m. Hier hebben we koffie gedronken en een teamfoto gemaakt. Ook werd Chris gebeld door de lokale omroep voor het wekelijkse interview. Daarna weer de berg af en via allerlei kleine wegen kwamen we aan bij de snelweg. Op de snelweg hadden we de grootste lol om vrachtwagens in te halen. Sommige chauffeurs vonden het namelijk leuk om ook harder te gaan rijden als je ze wilde inhalen. Hierna was het weer doorrijden over de snelweg totdat we bij het dorpje El Fransno aan kwamen om te tanken. Toen we de snelweg afreden om de jerrycans te legen, was er niks aan de hand. We vulden de tank en wilden weer aanrijden. Maar na 300 m kapte de motor ermee en kwam er witte rook uit de uitlaat. Shit shit shit! Snel gestopt om te checken en het bleek dat de radiatorvloeistof helemaal op was. Eerst dachten we dat het aan de rode diesel lag van Mark en Chris. Maar uiteindelijk leek het er toch op dat de koppakking was gescheurd en daardoor de radiatorvloeistof naar binnen was getrokken. Jan kwam snel om te helpen en we besloten na het eten om over de snelweg de auto naar een garage te slepen. Gelukkig was dit ook een peugeotgarage. Helaas was deze dicht maar het was ook al half 9 x92s avonds. We besloten in de wagen te gaan slapen en de rest ging een straat verder in een hotelletje slapen. De politie kwam even checken waarom we daar bij de garage stonden te wachten en even later kwam de eigenaar. Toen we het probleem hadden uitgelegd zei hij dat om 8 uur de garage open ging. Hierna zijn we maar gaan slapen en kregen we nog wat appels van de eigenaar.
.
Dag 4, woensdag 10 februari 2010
.
El Aluminia x96 San Roque
Km dag 4 = 920
Totaal 2770

x92s Ochtends vroeg stonden we voor de deur om het probleem te bekijken. Gelukkig hadden ze een goed Engels sprekende magazijnchef. We hadden 2 keuzes, we konden buiten gaan klussen of binnen maar dan werd het door eigen medewerkers uitgevoerd.
We besloten het laatste te doen omdat we niet al het gereedschap hadden. Toen ze vloeistof in de luchtinlaat spoten startte hij wel maar sloeg daarna meteen af. De brandstofleiding werd los geschroefd en er bleek water bij de diesel te zitten. Het brandstofsysteem werd leeggepompt en de filters ververst. Ook even de remmen checken omdat deze vrij heet waren geworden. Toen het moment van waarheid, en ja hoor hij startte! De radiator bleek een scheurtje in te zitten waardoor hij lekte dit was bij een dopje dus we moesten dit in de gaten houden. Toen konden we eindelijk aanrijden. Iets na 12 uur en 222 euro lichter moesten we nog 900 km rijden. Vanaf 12 uur hebben we constant gereden om een beetje op tijd bij het hotel te zijn. Om half 1 kwamen we aan in het hotel in San Roque. Even nog wat drinken en toen naar bed.
.
Dag 5, donderdag 11 februari 2010
.
San Roque x96 Chefchoan
Km dag 5 = 146
Totaal 2916

Na een gezellige nacht vertrokken we rond 7 uur naar de boot. Met het hele peloton aangekomen bij de boot konden we inchecken en de boot op. Eenmaal op de boot aangekomen was het maar een half uurtje varen. Op de boot hebben we even wat gegeten en toen konden we alweer van boord. Eenmaal aangekomen was het TANKTIJD, want dat stukje hoort bij Spanje en is belastingvrij. Toen de tanks weer vol waren reden we aan richting Chefchoan. Het was al vrij druk maar eenmaal bij de grens aangekomen begon het gekkenhuis. Er liepen honderden mensen rond en het was een behoorlijke chaos. Toen we richting de grens reden had je eerst wat controlehokjes. Hier konden we gewoon doorrijden maar toen kwamen we bij de douane. Boven op de berg stonden veel mensen te wachten om (waarschijnlijk) illegaal over te steken. Maar de politie stond met geweren de mensen tegen te houden. Om Marokko in te kunnen moesten we een aantal dingen doen. We moesten naar het hokje om een formulier op te halen. Als je dit had gedaan moest je het formulier invullen. Hiervoor kwamen de tussenhandelaren om je te helpen. Het probleem was dat je niet wist wie je kon vertrouwen want niemand had een uniform aan. Sommige handelaren geven je papieren namelijk niet terug als je ze geen geld geeft. Iedereen moest dus goed op zijn eigen papieren letten anders kreeg je problemen. Toen het papierwerk was gedaan kregen we een stempel en mochten we een stukje doorrijden. Hier stond de politie om je te stoppen en werd er gecontroleerd wat je in je wagen had liggen. Ze vroegen of we wapens bij hadden en hierna konden we doorrijden. In Marokko hing overal de vlag en zag je overal de foto van de koning hangen. Ook stond op werkelijk elk kruispunt of rotonde een paar agenten of soldaten. Ook bleek dat de Marokkanen niet zo netjes op de wegen reden. Rechts inhalen, afsnijden, mensen zonder spiegels of Mercedestaxix92s van 20 jaar geleden met 8 mensen erin. Hierna reden we door naar Chefcoan waar we rond half 3 aankwamen. We zijn rustig de tenten gaan opbouwen en even welverdiend uitrusten. Ook gingen Ricco en Jelle even naar het centrum om inkopen te doen. Hier werd 4 keer drugs aangeboden. Natuurlijk negeren en na de boodschappen konden we weer terug naar de camping. Na een kant en klare maaltijd hebben we nog even nagenoten van een relaxte dag.
.
Dag 6, vrijdag 12 februari 2010
.
Chefcouaen x96 Azrou
Km dag 6 = 300
Totaal 3216
Na een koude nacht (voor sommigen dan), stonden we om kwart over 7 op. Hierna gingen we eieren bakken met spek! Na een lekker warm ontbijt reden we aan richting het Atlasgebergte. Door de bergen kwamen we veel verschillende chauffeurs tegen, slome, snelle, mafkezen, onoplettende of zelfmoordbestuurders die overal inhalen zelfs voor bergtoppen.
Na 2 uurtjes rijden konden we even de benen strekken in de bergen. De temperaturen liepen al op richting de 20 graden. Hierna konden we weer verder rijden. We mochten helaas geen bakkies gebruiken omdat dit verboden is in Marokko. In Meknes hebben we boodschappen gedaan voor het eten. Na alles gehaald te hebben gingen we richting Azrou.
Om kwart over 5 kwamen we hier aan. We gingen hier op zoek naar een camping en kwamen de borden van een eurocamping tegen. Hier gingen we naar toe en kwamen een prachtige entree tegen van de camping. Het leek een soort kasteel en het was netjes aangelegd. De portier sprak goed Engels en zei waar we moesten gaan staan. Toen hij naar ons toekwam vertelde hij ons dat het een gratis camping was. Dit was moeilijk voor te stellen omdat dit de mooiste camping was die we tegen kwamen. De baas was namelijk een rijke zakenman die genoeg geld had. We kregen van de receptionist een dongel voor draadloos internet. Alles was gratis, douche, internet en goede service. Na een blik soep en een hamburger hebben we nog lekker liggen relaxen op de stoelen. Het was wel koud maar dit kwam omdat we op 1446 meter hoogte zaten.
.
Dag 7, zaterdag 13 februari 2010
.
Azrou x96 Tifnit
Km dag 7 = 350
Totaal 3566

Vandaag was het de bedoeling het Atlas gebergte door te komen.
Midden in de nacht begon het te stormen. Het waaide en regende hard. In de auto hadden we er niet zoveel last van. Maar de anderen wel. Mark had een lek luchtbed en ging maar in de auto slapen. x92s Ochtends regende het nog steeds en moesten wij toch opruimen. Nadat iedereen de vetzooi had ingeladen wilden we vertrekken. Maar eerst was het de bedoeling dat we een donatie gingen doen. We gaven de receptionist 50 Dirham maar hij zei dat het de bedoeling was dat we het aan iemand van de bevolking gaven. We kregen zelfs nog 2 verse stokbroden per team. Hierna vertrokken we richting het Atlas gebergte. Na een stop om fotox92s te maken kwamen we een man tegen en die vroeg of we wat kwamen drinken in zijn hotel. We hadden wel zin in een bakje koffie dus gingen we mee. Eenmaal aangekomen kregen we koffie of iets anders en een broodje. Toen moesten we afrekenen en Mark betaalde omdat hij jarig was. Totaal kostte het 7 euro voor 9 keer drinken en 9 broodjes. Dit kan alleen in Marokko. Hierna wilde de man mee als gids maar dit wilden we niet. Hierna vertrokken we weer en gingen door het Atlasgebergte. Na een mooie tocht van dik 300 km kwamen we aan bij Tifnit. Het was alweer half 5 dus gingen we een camping zoeken. Dit was een simpele camping waar we voor 4 euro per team konden staan. Na een maaltijd van hamburgers, puree en erwten hebben we nog even gekletst en fotox92s gekeken.
.
Dag 8, zondag 14 februari 2010
.
Tifnit x96
Km dag 8 = 543
Totaal 4109

Na een prachtige zonsopgang vertrokken we richting Agadir. Dit plaatsje wilden we vandaag proberen te halen. Eerst reden we een stuk. Daarna moesten we even tanken en wilden wij de banden oppompen. Bij het eerste pompstation hadden ze geen perslucht. Toen we bij het 2de pompstation aankwamen bleek het heel druk te zijn. Dit komt omdat ze in Marokko vrijdag een vrije dag hebben en niet op zondag. Hier probeerden we de banden op te pompen maar in plaats hiervan ging hij steeds leger. Bij het tankstation stonden allemaal bedelende kinderen. Dit was wel moeilijk om te zien. Een paar wilden de auto wassen en er kwamen er een paar aan met een rieten kameeltje. Alex heeft er 1 voor 2 pennen gekregen. Een ander meisje bleef bedelen om geld, maar een pen was uiteindelijk ook goed. Bij het derde tankstation konden we eindelijk de banden vullen. Ook hadden we al een paar keer tijdens het tanken gehad dat we niet konden tanken omdat de benzine simpelweg was uitverkocht. Hierna hebben we de hele dag gereden totdat we een keuze moesten maken. De gewone weg hield op en er kwamen 2 zandwegen. Oftewel offroad! Nadat we een uurtje offroad waren kwamen we wat mensen tegen. Die zeiden dat de toppen besneeuwd waren en dat we er niet doorheen konden. Hierna keerden we weer om en reden we terug. Nu moesten we nog een hotel of camping vinden maar besloten even in het donker door te rijden. Toen het echt donker was bleek dit een foute keuze te zijn geweest. Veel mensen zonder licht en als ze licht aan hadden was het grootlicht. Ook waren er mensen die midden over de straat heen liepen. We zijn toen maar snel op zoek gegaan naar een camping of hotel. We kwamen toen een heel mooi hotel tegen en gingen naar binnen. Uiteindelijk besloten we wel mee te eten. Slapen deden we in de auto. Na even te hebben genoten van het eten zijn we ons bedje ingedoken.
.
Dag 9, maandag 15 februari 2010
.
- Tan-tan
Km dag 9 = 441
Totaal 4550

Wat een rotweer! Toen we vanochtend opstonden regende, regende en regende het maar. Nadat de rest uit het hotel kwam hadden wij al alles ingepakt. Toen we vertrokken bleef het maar regenen en lagen er overal diepe plassen. Het werd wel steeds lichter en uiteindelijk stopte de regen en konden we weer normaal doorrijden. We kwamen vandaag een dode dromedaris tegen, een zwaar ongeluk, een krottenwijk en een overstroming waar je bang van werd. De rivier was namelijk helmaal buiten zijn oevers getreden. Op de site kun je de fotox92s zien. Hierna reden we verder en sloeg het noodlot bijna toe. Chris van de Zanden werd ingehaald door een vrachtwagen, maar dit lukte nooit op tijd omdat er een busje aankwam. Het busje ging dus vol op de rem. Maar achter het busje zat nog een vrachtwagen die niet op tijd kon remmen dus ging hij met ongeveer 90km per uur de berm in. De vrachtwagen vloog ongeveer een meter de lucht in met de vooras maar viel gelukkig net niet om. Na dit bijna ongeluk reden we weer door en kwamen bij een politiepost aan. Hier moesten we stoppen. Nadat alle papieren waren opgeschreven en gecheckt konden we doorrijden. 3 km verder was het weer zover. Weer politie en dit keer konden we stoppen. Volgens hun hadden we niet gestopt bij het stopbord en moesten we 40 euro per auto betalen. Na veel discussie en uitleg konden we gelukkig zonder iets te betalen doorrijden. Ze wilden alleen maar een biertje, maar 2 blikjes energy was ook goed. Zo zie je maar weer hoe corrupt dit land is. Later bleek dat een ander team 80 euro moest betalen en uiteindelijk maar 40 euro. Zo zie je maar weer dat je met een beetje kletsen een stuk goedkoper uit bent.
Hierna reden we nog ongeveer 20 km door en kwamen we een mooie camping tegen aan het strand. Hier bleek ook een ander team te zitten. Ricco ging nog even het water in, maar er bleken veel stenen te liggen. Hierna hebben we nog lekkere pasta gehad en kregen niet zox92n goed nieuws te horen. De truck stond vast bij de grens met Marokko. Nu moeten we wachten totdat deze in Dakhla is. Dit zou eigenlijk woensdag zijn, maar mogelijk wordt het vrijdag. Nu wordt het dus ook de vraag of we de Sahara kunnen doorkruisen. Dit moet nog blijken maar we willen dit wel graag met z’n allen gaan doen. Dus nog even aankijken hoe we dit gaan doen. Na nog even gezeten te hebben gingen we lekker slapen.
.
Dag 10, dinsdag 16 februari 2010
.
Tan Tan – Laayoune
Km dag 10 = 241
Totaal 4791

Vanochtend rustig opgestaan omdat we door de vrachtwagen geen tijdsdrukte meer hadden. Rond kwart over 10 vertrokken we naar Laayoune. Hier lag namelijk een camping van een Frans Belgisch echtpaar. Nadat we vertrokken kregen we meteen weer een politiecontrole. Nadat we even onze papieren lieten zien mochten we weer gaan. Hierna reden we weer een stukje en kregen we weer een controle. Weer papieren laten zien en toen konden we weer gaan. Langs de kust lag een mooie weg. Hier was het stof, stof en nog een keer stof. Langs de kust kwamen we allemaal van die kleine hutjes tegen terwijl we al 100 km niks waren tegen gekomen. Na 140 km over deze weg gereden te hebben sloeg het noodlot toe. We kregen via het bakkie te horen dat onze band leeg aan het lopen was. Meteen stoppen om de band te vervangen. Alex klom het dak op en de krik ging onder de wagen. Totdat de krik weg zakte even een plankje eronder en weer opkrikken. Totdat de krik het gewicht niet meer aankon. De krik ging scheef dus er moest een andere krik bij. Voordat de andere krik er was brak onze krik door. We tilden met zijn allen de auto op en de andere krik werd geplaatst. Toen de band was vervangen moesten we de andere ook vervangen omdat het een andere maat was.
Hierna moesten we rustig doorrijden naar een tankstation en kon de band worden opgepompt. Hierna konden we doorrijden en na 100 km waren we bij de camping. Om hier te komen moest je 4,5km offroad gaan. Bij de camping bleek helemaal niks te zijn. Ze hadden geen stroom en geen warm water. Het werd dus echt back to basic. Nadat we een wandeling hadden gemaakt konden we om half 7 eten. Wat stond er op het menu? Kameel. Dit bleek best lekker te zijn en het werd samen geserveerd met rijst. Hierna hebben we nog nagenoten van een mooie stoffige dag en gingen we met zijn allen in een grote tent slapen.
.
Dag 11, woensdag 17 februari
.
Laayoune x96 Dakhla
Km dag 11
Totaal

De woensdagochtend begon al vroeg. Rond half 8 was iedereen op en werden de spullen weer ingeladen. Toen iedereen een beetje klaar was moest 2 men 2 gambia nog gaan ontbijten bij de camping. Na het eten rond kwart voor 9 konden we vertrekken. De andere groep die op de camping stond was nog lang niet klaar maar wij waren weer weg. We vervolgden de weg naar Dakhla nog zox92n dikke 500 km. Na het stukje offroad weer terug gereden te hebben reden we weer op de lasergunweg. Toen we na 40km bij Layoune aankwamen, kregen we weer een politiepost. Nadat alle papier waren ingevuld en gecheckt konden we weer doorrijden. Maar na 100 meter konden we alweer meteen stoppen. Nog een politiecontrole. Dit keer moest alles worden ingeleverd. Paspoort, kopiexebn, kopiexebn en nog meer kopiexebn. Na een stop van bijna een half uur konden we eindelijk doorrijden. Toen we Layoune weer uitreden kwam er weer een politiepost. Hier hoefden we even onze papieren te laten zien en na een minuut of 3 konden we weer doorrijden. Dit ging dus een stukje sneller als bij de vorige. Na 3 km kregen we weer een politiepost maar hier mochten we gewoon doorrijden. Waarschijnlijk omdat het slecht weer was. Sinds een paar minuten voor vertrek begon het namelijk al te regenen en veel! In het volgende stadje dat we tegen kwamen kregen we nog een controle maar dit was niet zoveel werk. In dit stadje wilden we eigenlijk weer een camping zoeken omdat in deze stad ook een goede supermarkt zou zijn. Maar omdat het zox92n bagger weer was besloten we door te rijden tot Dakhla. Toen we het stadje uitreden nog een controle en we konden met 100 doorrijden. Totdat er in 1 keer een bord met 60 stond. Wij letten niet echt goed op omdat er veel borden stonden maar dan allemaal van 100. Toevallig stonden net na dit bord 2 corrupte agenten te wachten die de eerste 3 aanhielden. De andere 2 mochten doorrijden. Wij reden namelijk 75 in plaats van 60 oftewel 15 te hard. We probeerden er onderuit te komen en het leek te lukken omdat 1 van de agenten ons wel mocht. Maar helaas was zijn chef er ook bij en die deed er niet zo makkelijk over. De boete was ongeveer 40 euro per auto. Maar gelukkig was de politiechef ook in een goede bui en mochten we voor 40 euro allemaal doorrijden. De boete werd dus door 3en gedeeld. Hiermee hadden we veel tijd verloren dus het werd tijd om dit in te halen. De lange, saaie, rechte weg langs de kust werd vervolgd. Het weer knapte ook al op maar het begon wel steeds harder te waaien. Tot we op een gegeven moment in een zandstorm kwamen waarbij het zicht nihil was. In de zandstorm moest Chris ook tanken. Het zand deed gewoon pijn tegen je huid. Ook was onze carterbescherming helemaal gezandstraald en was de verf er helemaal vanaf. Toen we eindelijk bij Dahkla waren ging de zand ook liggen omdat Dahkla een schiereiland is. Nadat iedereen de tenten had opgezet en een windscherm (omdat het zo hard waaide) gingen we koken. Vandaag gingen we nasi met satxe9 balletjes maken. Toen dit eindelijk klaar was en we net een beetje aan het eten waren begon het gedonder. REGEN, REGEN iedereen was er helemaal klaar mee. We hebben snel alles een beetje opgeruimd en zijn naar bed gegaan. Chris, Mark, Ricco en Nick konden er niet meer tegen en zijn een kamer gaan regelen.
.
Dag 12, donderdag 18 februari 2010
.
Dahkla x96 Dahkla
Km dag 12 = 0
Totaal

Vandaag hadden we een rustdag en morgen ook weer omdat we moeten wachten op de vrachtwagen. Waarschijnlijk gaan we wel door de Sahara en gaan we zaterdag Marokko uit. We begonnen de dag met het opwarmen van de nasi. Na het eten kwam de gids Bomba die ons gaat begeleiden door de Sahara (als het goed is). Toen alles was besproken met hem gingen we onze eigen weg. Er was 1 ding dat vandaag zeker moest gebeuren. Jelle ging vandaag bijna kaal (5mm). Dit was al langer de planning maar vandaag hadden we de tijd ervoor. Nadat de tondeuse was opgezocht gingen we hem testen. Maar helaas hij deed het niet. Na een stuk kabel eraf geknipt te hebben, hier leek namelijk het probleem te zitten, deed hij het nog steeds niet. Toch maar even het stopcontact checken en ja hoor geen stroom. Het bleek dus dat de hele stad op een generator werkt en x92s avonds iedereen pas stroom kan gebruiken omdat dan de lampen pas aangaan. Geen probleem want wij hadden een omvormer. Deze even aansluiten en de automotor laten draaien. Jackpot, het werkte! Nadat Jelle was gemillimeterd, was Chis aan de beurt, hierna Hans en ten slotte Ricco. Na het knippen werd met de handwas de benodigde was gedaan en hierna even gerelaxt. Ook werd er bier ingekocht voor de komende 2 dagen. De prijs was 2 euro per blikje. Ja, Marokko is vrij prijzig qua alcohol dan. Toen was het tijd voor het strand, onderaan de camping lag een mooi strand. Het enige dat jammer is, is dat in Marokko nergens van te voren over wordt nagedacht. Op het strand lagen namelijk veel stenen. Maar geen gewone stenen, het was bouwafval. Als je een meter of 10 in het water was, hielden de stenen op en kon je gewoon staan. Na even een balletje overgegooid te hebben gingen we douchen en weer verder bakken. Ondertussen even naar het stadje om eten voor x92s avonds te halen en om wat beltegoed te halen voor het Marokkaanse simkaartje. Toen we terug kwamen op de camping was het ongeveer 6 uur en was het tijd om pannenkoeken te maken. Na het eten werd er even puingeruimd en rond kwart voor 9 gingen we naar het internetcafxe9. Nadat alles weer klaar was gingen we terug naar de camping en was het tijd om te gaan slapen. Uiteindelijk bleek wel dat iedereen toch een beetje aan het verbranden was. Behalve Ricco!
.
Dag 13, vrijdag 19 februari 2010
.
Dakhla x96 Dakhla
Km dag 13 = 0
Totaal 5350

Vandaag was het weer tijd voor nog een rustdag. Rond half 10 werden we wakker en kregen we de vraag van Hans en Renxe9 of we wilden helpen om een landrover van het strand te trekken. Nadat we op waren gestaan bleek dat er echt een landrover vaststond. Aan Renxe9 en Hans was gevraagd of we ze eruit konden trekken. Er werd meteen een prijs op de lier gezet en dit was 10 blikken bier. Eerst liepen we richting het strand om te kijken wat er mis was. Op het strand bleek dat de landrover tot aan de as vast zat in de modder. Hij was zonder te kijken het strand op gereden en was vast komen te zitten in de blubber. Het probleem was dat de auto vrij onderaan het strand stond en het nog eb was. Het water begon al omhoog te komen en als het zijn hoogtepunt had bereikt zou de landrover tot aan het dak vol met water staan. Renxe9 en Hans liepen terug om de auto te halen en op het strand aangekomen werd de landrover aangekoppeld. Intussen waren er al zandplaten aangebracht en kon de wagen worden weggesleept. Toen hij van het strand af was was het tijd om te gaan zwemmen. Op een gegeven moment was Robin klaar met vissen en vroegen wij of wij ook even mochten vissen.
Na niks gevangen te hebben zijn we terug gelopen en hebben we even een eitje gebakken. Na lekker in de zon gelegen te hebben werd het tijd om de stad in te gaan. Iedereen ging even tanken en daarna naar het internetcafxe9. Het internet was vandaag behoorlijk sloom en nadat we de hoogst nodige mailtjes hadden verstuurd ging Jelle even naar buiten naar de auto. Hier kwamen meteen een stuk of 5 zwerfjongeren om iets te vragen. Nadat ze allemaal een pen hadden gekregen bleven ze maar komen. De auto ging op slot maar ze bleven maar vragen. Ze wilden de mascottebeer hebben die op het dak stond. Op een gegeven moment ging er een zelfs nep huilen maar hier moest je niet intrappen. Nadat Alex ook was teruggekomen gingen we op zoek naar vlees. Toen we bij een paar winkeltjes niks hadden gevonden gingen we maar weer terug naar de camping omdat het ook donker begon te worden. Nadat we hadden gekookt en gegeten, kwamen de jongens van de landrover 10 blikken bier brengen voor Renxe9 en Hans. De teamleiders van ons team (Chris, Hans en Renxe9) waren naar het overleg over wat de planning was in Mauritanixeb. Nadat ze terug kwamen hadden we even overleg met het team. Het bleek dus dat Go For Afrika was gebeld door meerdere instanties waaronder het ministerie van buitenlandse zaken, ambassades en bezorgde ouders. Hierop was besloten dat de groepen apart naar de grens van Marokko zouden rijden en dat we vanaf Mauritanixeb onder politie escorte met de hele groep zouden verder gaan. x92s Avonds zouden we op goed bewaakte plekken slapen. Ook was de bedoeling dat iedereen maximaal om 6 uur weg was omdat het lang ging duren bij de grens. Na het overleg hebben we nog even buiten gezeten. Een aantal ging naar de hotelkamer. Hierna was het bedtijd omdat we weer vroeg op moesten. Vandaag zijn er wel nog 2 Zweden aangesloten die samen reisden. Ze hadden namelijk besloten aan te sluiten omdat Mauritanixeb een gevaarlijk land zou zijn en omdat wij beveiliging hadden van het leger.
.
Dag 14, zaterdag 20 februari 2010
.
Dakhla – Boulenour
Km dag 14 = 460
Totaal 5810

Vroeg opstaan was het vandaag. Om half 5 ging de wekker. We moesten uiterlijk om 6 uur aanrijden maar wij wilden toch rond half 6 weg zijn. Nadat iedereen zijn zooi had ingepakt vertrokken we om half 6 naar de grens met Mauritanixeb. We wisten nog niet wat vandaag ging brengen maar we wisten wel dat het lang kon duren. Tijdens de reis naar de grens kregen we een mooie zonsopgang te zien en daarna was het zo snel mogelijk doorrijden naar de grens. Om half 11 kwamen we bij de grens aan. Onze gids Bomba stond ons al op te wachten want hij was 1 nacht eerder gegaan om alles te regelen. We mochten (na even wachten) doorrijden door de eerste slagboom. Dit terwijl er nog veel wachtenden voor ons waren. Dit kwam omdat Bomba dit al had geregeld. Als je het eerste hek door was gereden werd je naar een soort loods geleid. Uit de loods kwam een raar soort gepiep. Het bleek dat in de loods een gigantische scanner stond die je hele auto scande. Toen we eenmaal in de loods stonden werd de auto gescand en konden we doorrijden. Ze vonden niks dus dit was okxe9. Maar toen begon het circus pas omdat de vrachtwagen een papiertje niet had wat ze volgens hun wel moesten hebben. Ook was een aantal teams nog steeds niet bij de grens. Na veel op en neer lopen kregen we eindelijk grip op de zaak en gingen ze aan het bellen. Het bleek dat de vrachtwagen geen papiertje kreeg. Nu moesten de personen worden gecheckt. We kregen een stempel in ons paspoort en nog meer papieren moesten worden ingevuld. Toen begon het toch wel te irriteren omdat we elke keer op en neer konden lopen. Maar eindelijk was het zover, het eerste deel van de groep kon doorrijden, of toch niet. We moesten weer uitstappen en met de autopapieren naar de douane. Hier werden weer papieren ingevuld en stempels gezet en eindelijk konden we doorrijden. Maar niet voordat we nogmaals door de douane werden gecheckt. Hierna konden we een stukje verder wachten. Toen kwam er nog een soldaat die alles kwam checken. Vooral over de vrachtwagen deed hij moeilijk. Maar toen konden we eindelijk toch de grens over naar niemandsland. Dit klinkt als een grap maar het bestaat echt. Niemandsland is een stuk land dat tussen Marokko en Mauritanixeb ligt en is ongeveer 5 km breed en ligt vol met mijnen. Van wat we hier zagen wisten we niet dat het nog bestond. Het was namelijk een soort vuilnisbelt met overal wrakken van autox92s zonder iets erin. Alleen het carrosserie stond er nog. Ook lagen er enorm veel autobanden en afval. Nadat we 5 km over rotsen, beton, zand en afval waren doorgereden kwamen we aan bij de grens van Mauritanixeb.
Hier werden de paspoorten opgehaald en de autopapieren. Deze gingen samen met een gids naar een hokje en werden gecheckt. Weer wachten, wachten en wachten. Toen ze terugkwamen konden we een stukje doorrijden en moesten we gaan tellen met hoeveel we waren.
Na wel 20 keer hertellen kwamen we er achter dat we echt met 24 waren. Hierna konden we doorrijden naar het volgende hokje van de politie. Hier moesten we eigendomspapieren laten zien en een blaadje invullen. Met dit blaadje moest je naar een soort bijeen gespijkerd hok en kreeg je nog een stempel en toen ja toen om half 5 x92s middags was de eerste groep eindelijk over de grens. Helaas kon het wachten toen pas beginnen omdat we moesten wachten op de andere helft van de groep. Na uren wachten kwamen ze om half 9 aan. Het bleek dat om half 12 nog niet iedereen door de scanner was. En in Marokko hebben ze dan pauze tot 3 uur x92s middags. Hierdoor duurde het behoorlijk lang voordat iedereen er was. Toen we compleet waren gingen we samen met gidsen en politie naar het hotel. Onderweg voelde Alex zich niet goed en moest overgeven. We konden niet stoppen omdat de stoet gewoon doorreed. Bij het hotel aangekomen leek het net alsof we op een legerbasis waren aangekomen. Veel soldaten met de gekste wapens. Er was zelf een jeep met mitrailleur erop en al. We voelden ons wel veilig bij het hotel. We kwamen eerst bijeen in de verzamelhal en hier kon je drinken pakken. De burgermeester deed een toespraak en zei dat je niet bang hoefde te zijn voor je veiligheid. Hierna kon iedereen zijn eigen gang gaan. Rond half 11 werd er eten opgediend en het was de bedoeling dat je met zijn vieren van 1 schaal ging eten. Het was wel raar eten maar het vulde ook goed. Na het eten hebben we nog even gekletst en hierna zijn we gaan slapen. Morgen moeten we namelijk naar de school in de buurt.
.
Dag 15, zondag 21 februari 2010
.
Boulenour x96 Boulenour
Km dag 15 = 160
Totaal 5970

De ochtend begon met opstaan en een ontbijtje met stokbrood en jam. Om half 11 was het de bedoeling dat we naar een basisschool gingen om gereedschap af te geven. Na een reis van ongeveer 80 km kwamen we aan bij de school. Onderweg kregen we hulp van een politie-escorte, die iedereen van de weg afstuurde. Het was nogal gevaarlijk want de agent sneed iedereen af en drukte iedereen van de weg. Maar uiteindelijk zijn we veilig aangekomen. Toen het gereedschap was afgeven aan de school hebben we een rondleiding gekregen. De scholieren wilden allemaal cadeautjes van ons en uiteindelijk hebben we alles gezien en bleek dat ze nog een nette school hadden. Om 2 uur gingen we eten en kregen we kip en rundvlees. Na het eten reden we met zijn alle richting Cape Blance. Cape Blance is een kaap die bekend staat om zijn sterke stromingen. Op deze kaap zijn al veel schepen gestrand of vast komen te zitten. Op het puntje van de kaap ligt een heel groot vrachtschip dat is vastgelopen en is achtergelaten. Nadat we allemaal fotox92s hadden gemaakt gingen we terug naar de autox92s en gingen we 8 km offroad terug. Toen we terug naar het hotel reden kreeg de Opel problemen met de versnelling. Uiteindelijk was er nog mee te rijden maar moest het toch worden nagekeken. Bij het hotel aangekomen gingen we de problemen oplossen met de autox92s. Wij gingen de uitlaat maken en Nick en Rico gingen naar de versnelling kijken. We gingen op zoek naar een conservenblikje om de afgescheurde uitlaat te maken. Toen we alles hadden voorbereid was het tijd om te eten. Vandaag kregen we rijst en koes-koes met 2 geiten. Na het eten gingen we verder aan de auto. Na veel slijpen en slaan was de uitlaat weer gemaakt. Ondertussen was er een feest dat al een tijdje aan de gang was. In het midden van de tent was een band die vage muziek maakte en er werd gedanst. Aan de ene kant van de zaal zaten de dorpelingen en aan de andere kant zaten wij. Het leger hield alles in de gaten maar iedereen vond het een beetje onpersoonlijk omdat er totaal geen contact was. Dit werd gedaan omdat wij wel drinken hadden en de dorpelingen niet. Toen alle Nederlanders weg waren doken de dorpelingen op de drank. Rond half 1 ging iedereen slapen en was de rust wedergekeerd.
.
Dag 16, maandag 22 februari 2010
.
Boulenour x96 Nouakchott
Km dag 16 = 390
Totaal 6360

Na een rustdag gingen we verder naar Nouakchott. Dit is een grote stad aan de andere kant van Mauritanixeb. De dag begon naar onze mening weer veel te laat omdat wij liever vroeg aanrijden en op tijd op de bestemming zijn. Om half 11 was er in de tent een afscheid van de burgemeester en nog wat mensen. Zoals altijd moet je wat geven dus werd er ingezameld. Knuffels, pennen, tassen, ballonnen en een laptop werden verzameld voor de kinderen. Nadat alles was afgegeven ging iedereen naar de autox92s. Wij waren een van de laatste en zagen dat alles werd weggepakt door de volwassenen en dat er kinderen wegrenden. De vraag was dus ook maar wat er ging gebeuren met de gedoneerde spullen voor de kinderen van het dorp. Hierop werd ook besloten voorzichtiger te kijken aan wie we wat geven en wie niet. Om 11 uur was het zo ver: WE REDEN. Bijna op het heetst van de dag gingen we door de Sahara rijden via de asfaltweg met politiebegeleiding. Het was de bedoeling dat we na 2 km zouden stoppen om te tanken en daarna door te rijden tot het midden van de Sahara alvorens te stoppen. Dit omdat het gevaarlijk was tussentijds te stoppen en we een groot doelwit waren. Het bleek dat we na 2 km geen tankstation tegenkwamen zoals beloofd maar team disco moes wel nog tanken. Na 25 km kwamen we een tankstation tegen maar iedereen reed door. Vrij irritant want de communicatie via het bakkie werkte niet echt goed. Nadat iedereen weer bij elkaar was duurde het nog een kwartier voordat we konden doorrijden want niks was duidelijk en iedereen stapte uit enz. enz. Na weer een dik uur rijden moest er weer pauze gehouden worden, iedereen stopte. Dit ging vrij makkelijk maar toen we weer weg wilden rijden bleek een jeep problemen te hebben. De brandstofpomp deed het weer niet Dit probleem was opgelost maar niet op de juiste manier en de pomp was weer kapot gegaan. Met een sleepkabel kon de jeep weer verder en uiteindelijk kwamen we bij het tankstation waar we gingen stoppen. Iedereen gooide de tanks weer vol en ja hoor ze hadden ijsjes! Iedereen moest nog even een formulier inleveren en we konden weer doorrijden, of niet. Weer wachten op de jeep. Ze kregen het niet zo snel gemaakt dus moest er weer gesleept worden.
Uiteindelijk kwamen we aan in Nouakchott aan en toeterde iedereen naar ons. Niet omdat ze blij waren ons te zien maar we verstopten de hele rotonde. Naast de rotonde lag namelijk het hotel maar deze had een hele kleine binnenplaats. Met passen en meten lukte het uiteindelijk voor bijna iedereen om erin te komen. Een paar autox92s stonden buiten op een parkeerplaats samen met de vrachtwagen. Deze werd trouwens wel bewaakt. Toen we kamers moesten regelen werd er geroepen wie er een 9 persoonskamer kon gebruiken. Wij meteen toezeggen omdat we precies met 9 waren. Er kwam een medewerker die zei dat er bier aanwezig was. En dat terwijl we in Mauritanixeb waren. Later kwam hij terug met bier en kregen we er allemaal eentje. Ze kosten wel 6 euro per stuk maar na zox92n slopende dag smaakte dat biertje wel lekker. Rond 8 uur kregen we eten en stond er spaghetti op het menu. Na het eten is er nog gekletst en hierna zijn we naar bed gegaan.
.
Dag 17, dinsdag 23 februari 2010
.
Nouakchott x96 Nouakchott
Km dag 17 = 0
Totaal 6360

Weer tijd voor een rustdag omdat we de Sahara niet doorkruisten. Vandaag kon je niet veel doen omdat het behoorlijk heet werd en omdat het gevaarlijk was. Rond 11 uur begon Jelle ziek te worden. Waarschijnlijk een zonnesteek. Dit terwijl er die dag nog weinig zon was maar meestal komt een zonnesteek van de dagen van te voren. Terwijl Jelle in bed bleef gingen Alex, Rico en Nick naar de stad om alles te bezichtigen. Mark en Chris gingen samen met Renxe9 en Hans aan de auto sleutelen omdat alle elektro van de landrover was doorgebrand.
Vandaag werd er ook aan de jeep gesleuteld om deze weer zelfstandig te laten rijden.
Rond het middaguur ging het weer even goed met Jelle maar een uurtje na het eten ging het mis en moest hij de hele dag binnen blijven zitten. x92s Avonds werd er nog getankt door alle teams en toen sloeg ook voor Jan Huizinga het noodlot toe. De koppelingleiding was gesprongen. Na het eten werd er nog nagenoten en ging Jan en een paar studenten aan het klussen. x92s Avonds werd er afgesproken dat Jelle om het uur wakker werd gemaakt zodat hij niet in te diepe slaap viel. Dit werd gedaan en elke keer moest er een beker water worden gedronken uit voorzorg. Wel werd er tot diep in de nacht doorgewerkt om de auto van Jan af te krijgen. Even leek het erop de we het niet gingen halen maar uiteindelijk werd de leiding om 2 uur x92s nachts gemaakt en lekte hij nog maar een beetje. Hier kon wel mee worden doorgereden dus dit werd maar voor lief genomen. Hierna kon eindelijk iedereen gaan slapen want morgen moesten we om 6 uur vertrekken naar de grens van Senegal.
.
Dag 18, woensdag 24 februari 2010
.
Nouakchott x96 St. Louis
Km dag 18 = 370
Totaal 6730

Het was weer tijd om Mauritanixeb te verlaten en het droge gebied voor het iets groenere Senegal te verruilen. De planning was om precies om 6 uur te vertrekken naar de grens. Niet omdat het zox92n grote afstand was. Nee, dit moest omdat het weer Afrikaanse grenzen waren en ze niet zo makkelijk gaan zoals bij ons. Uiteindelijk vertrokken we niet om 6 uur maar om kwart voor 7. Dit omdat Jan zelf niet op tijd was, maar we waren tenminste onderweg. Na een uurtje of 2 rijden hadden we even snel een pauze en was het meteen weer doorrijden. Toen we bijna bij de grens waren (dachten we) bleek dat we offroad moesten. Hard rijden over het zand was wel grappig en overal zag je blije gezichten. Alleen Jelle zat nog ziek op de bijrijdersstoel maar het ging wel weer een beetje beter. Alles ging goed totdat mensen te enthousiast werden en dachten dat hun dikke 4-wiel aangedreven wagen ook wel door het losse zand er langs de weg kon. Deze droom ging even goed totdat de motor van een Rocky weer afsloeg. Het was wel een komisch gezicht want ze hadden veel zelf vertrouwen maar het lukte toch niet. Renxe9 en Hans pakten snel hun bordje en x84gebruik lier 10 bierx93 werd veranderd in x84gebruik lier 15 bierx93, want bier is in Senegal stukken goedkoper als in Marokko.
Helaas kon door middel van scheppen en manskracht de Rocky loskomen. Helaas dit keer geen gratis bier. Toen besloten we een stukje door te rijden om schaduw op te zoeken omdat we toch nog moesten wachten. Dit leek goed te gaan totdat Renxe9 en Hans een oproep kregen om te keren omdat er weer een vast stond. Zou dit dan wel gratis bier opleveren?
Helaas voordat ze aankwamen bleek dat ze helemaal niet nodig waren. Volgende oproep wordt alleen beantwoord als de bestuurder het zelf vraagt. Onderweg kwamen we nog veel zwerfjongeren tegen die iets wilden hebben. Sommigen gaf je wat, sommigen kregen van andere teams wat en sommigen gingen gewoon iedereen langs. Uiteindelijk was hij er, de grens! Nadat iedereen weer papiertjes, paspoorten, rijbewijzen en kentekenpapieren had laten zien konden we na anderhalf uur weer doorrijden. Maar niet voor lang want je bent wel Mauritanixeb uit maar je moet Senegal nog in. Voor de Mauritaanse grens haakte de gids Bomba ook af en ging hij terug naar zijn huis. Toen we voor de grens bij Senegal stonden kon iedereen opnieuw zijn papieren inleveren. Hier moesten we even wachten en weer kwamen zwerfkinderen. Deze waren behoorlijk brutaal en kenden alleen het woord stillo oftewel pen. Je moest ze niks geven anders kwamen ze alleen terug. Sommige teams deden dit wel en het oorlogje was begonnen. Ze bleven maar langs komen om te vragen. Op een gegeven moment wilden ze sigaretten, horloges, mobieltjes, navigatie, veel geld en alles wat ze nog mee konden aanwijzen in de auto. We hebben toen beslist dan maar gewoon niks te geven omdat ze zo opdringerig waren. Toen kwam de Zweedse jongen met het nieuws dat het nog wel een uur of 2 uur kon duren dus dat iedereen zijn prakje kon koken. Uiteindelijk kreeg iedereen nog een papiertje en kon iedereen doorrijden. Alleen de vrachtwagen moest naar de politie omdat er iemand moest meerijden zodat ze zeker wisten dat ze niks gingen dumpen in Senegal.
In Senegal heb je namelijk ook de regel dat autox92s ouder dan 5 jaar niet mogen worden achtergelaten. Dit is in Senegal een strop voor de bevolking want niemand kan zox92n nieuwe auto veroorloven. Ook heb je hier strenge politie die de hoogte van de boetes wel weet want je betaalt zo maar 120 euro voor het niet bijhebben van een gevarendriehoek. Uiteindelijk kwamen we rond 22.00 bij de zebrabar aan. Iedereen ging eten bij het restaurant behalve Rico en Jelle want die waren nog een beetje ziek. Rico had x92s middags namelijk bamisoep gehad (noodles soep is dat, alleen Rico vindt dat het bamisoep heet) en deze soep lag al 5 dagen open in een pakje in de auto van 50 graden. Deze was dus niet echt goed gevallen en alles was eruit gekomen. De tentjes werden opgezet en Rico, Nick en Jelle zijn gaan slapen. De rest heeft nog even op het terras gezeten.
.
Dag 19, donderdag 25 februari 2010
.
St Louis x96 St. Louis
Km dag 19 = 0
Totaal 6730

De ochtend begon rond half 11 omdat het heet begon te worden in de auto waarin we sliepen. Vandaag hadden we een rustdag in de Zebrabar. We begonnen met een ontbijt in het restaurant. We kregen een ei omlet en 3 broodjes. Na het eten was het tijd om even te zitten en wat te drinken. Na een tijdje kregen we het idee om naar het strand te gaan. Er schenen namelijk ook duizenden krabbetjes te zijn. De rest ging al vast en Hans, Chris, Renxe9 en Jelle bleven nog even. Degenen die naar het strand gingen, zwommen naar de overkant want daar was een soort eiland met aan de andere kant de ruwe zee. Even later ging de rest ook kijken en bleek het van de krabben niet gelogen te zijn. Sommige teams vonden het leuk de krabben te irriteren of om ze dood te maken maar wij lieten ze met rust en gingen op het strand zitten. Na een tijdje kwam de rest van de groep ook weer terug. Op een gegeven moment kwam er ook een zieke pelikaan aan. Dit was wel zielig want de dorpsbewoners wilden hem volgens ons meenemen maar een franse vrouw stak daar een stokje voor. De rest van de dag hebben we lekker onder het afdak van het terras gezeten om te kletsen. Om 8 uur kregen we een bbq met vlees van een Afrikaanse koe en groenten. Dit was een goeie bbq en iedereen kon zijn buik vol eten. Behalve Rico die besloot nog maar even niks te eten want het ontbijt was er ook al uit gekomen. Na het eten is er nog even wat gedronken en gingen we naar bed.
.
Dag 20, vrijdag 26 februari 2010
.
St. Louis x96 Poponguine
Km dag 20 = 251
Totaal 6981

Vandaag verlieten we de Zebrabar om verder te reizen naar Poponguine. Hier was een Nederlandse vrouw die Ferry heten. Zij had voor ons een hotel geregeld voor vrijdag en zaterdag. We vertrokken om 7 uur om de hitte voor te zijn. Er werd nog snel even brood ingeslagen en toen waren we weg. De weg werd steeds groener en onderweg kwamen we de bekende baobapboom (apenbroodboom) tegen. Deze boom deed er heel veel jaren over om te groeien. We kwamen bomen tegen met een omtrek van wel 10 meter. Toen kwamen we in het stadje Thiiwawanhe. Hier was de profeet Mohammed geboren. Het bleek dat heel veel moslims naar dit dorpje kwamen en om 12 uur werd de geboorte gevierd. Door de stad liepen duizenden mensen. Hierna reden we door en uiteindelijk kwamen we in Poponguine aan. We meenden dat we op een camping moesten zijn. Maar uiteindelijk bleek het een hotel te zijn met zwembad en eigen douche/wc. Wat een luxe dus!
We hebben eerst uitleg gekregen van Ferry en hebben wat gedronken. Een aantal ging naar het restaurant waar ze aan de lunch werkten. De rest ging lekker aan het strand liggen en de rest van de dag hoefden we niks te doen. x92s Avonds werd er zelf wat gekookt en werd er nagedronken in het cafxe9.

Laatste update: vrijdag 19 februari.

Bij deze de reisverslagen van de eerste twaalf dagen tot en met do. 18 febr. Veel leesplezier!

Op deze site kun je de afbeeldingen zien.

Dag 1, 7 februari

Bakel x96 Tonnance les moulins

Km dag 1 = 505 km

Totaal 505

Vandaag was het eindelijk zover. VERTREK! De auto was bepakt en gezakt en wij zelf ook.

Nadat de auto niet wilde starten en we hem ook niet aangetrokken kregen, zijn we naar garage WeJeBe geweest waar we hem hebben gestart met een booster. Hierna konden we richting Bakel vertrekken. Hier aangekomen bleek het al vrij druk te zijn. Toen de spullen van Alex ook waren ingeladen, vertrokken we richting het cafxe9. Hier kregen we de laatste spullen en info. Na het emotionele afscheid vertrok club Oranje als eerste richting Gambia. Eenmaal in Ittervoort aangekomen was er nog een interview met tv limburg. Na het interview kregen we nog een lunchpakket en toen weer het asfalt op en de reis was echt begonnen. Nadat we Nederland en Belgie gepasseerd waren, kwam Luxemburg in zicht oftewel tanktijd ! Toch nog even de tank vol gooien (ook al hadden we maar 20 liter gebruikt) en weer door. Na nog een paar plaspauzes kwamen we om 8 uur x92s avonds op de eerste rustplek in Frankrijk aan. De baas van deze rustplek was een Nederlander en hier werd de afgelopen 3 jaar ook al overnacht. Vorige barreldag kon je beslissen of je hier ook bleef eten. Samen met Renxe9 en Hans hadden wij gereserveerd en lekker gegeten. De rest heeft zijn eigen prakje gekookt in het huisje. In Tannance kwam ook de eerste weddenschap van de reis. Degene die als eerste naar de wc moet voor een grote beurt, moest de poepstoel van Renxe9 en Hans proberen. Dit is een stoel met een gat erin voor comfortabel wildpoepen. Voor het slapen gaan nog even overleg over de volgende dag en een glaasje whisky en toen was het weer tijd om te gaan slapen.

Dag 2, 8 februari

Tonnance les moulins x96

Perpignan

Km dag 2 = 870

Totaal 1375

7 uur was het weer tijd om op te staan. Snel de kleren aan en een beetje opruimen.

Wij sliepen samen met Hans en Renxe9 in een huisje en die hadden ook voor het ontbijt gekozen. Dus die mochten gaan ontbijten . Wij hadden ervoor gekozen om noodles klaar te maken. Na het ontbijt gingen we snel naar de auto omdat hij even herladen moest worden.

Eerst sloten we de accupool aan want die hadden we voor de zekerheid losgetrokken. De spullen werden daarna even herpakt en we konden gaan. We hadden geluk want de auto startte in 1 keer. We stonden op een bult dus de auto moest eraf worden geduwd. Hierna waren we weer weg. We hebben er voor gekozen om de tolwegen niet te pakken omdat we toch niet harder als 90 konden rijden. Onderweg zijn we even gestopt bij een supermarkt om wat inkopen te doen voor het eten van vanavond. Hierna was het rijden, rijden en nog eens rijden. Totdat FLITS, shit een flitspaal. We gingen ongeveer 15 te hard. De Opel en wij werden geflitst. Hopelijk komt de bekeuring niet aan. Hierna reden we weer verder totdat we besloten even pauze te houden. Hier hebben we een nieuw soort toilet gevonden. We wisten dat de Fransen gekke wcx92s hadden maar dit sloeg alles. Als je je uitwerpselen eruit had gelaten, moest je 5 keer op een pedaal duwen. Dan werd doormiddel van een transportband je drol afgevoerd. Ja, geen grapje een transport. Weer een bevestiging dat ze hier geen verstand van wcx92s hebben.  Uiteindelijk hebben we een klein stukje tolweg gepakt en daarna de snelweg voor een paar 100 km. Vervolgens kwam de grote brug van Milau in zicht. Deze was meer dan een km lang! Dit was een tolbrug maar het scheelde wel veel extra km. Voor de brug hebben we even stil gestaan om de toiletten te bezichtigen. Sommige mensen vonden het niet nodig om de weddenschap uit te voeren en zijn gewoon naar de sta wc gegaan. We kwamen er ook achter dat de Franse toiletten prima te gebruiken waren met de stoel van Hans en Renxe9. Hierna weer een flink stuk rijden en werd het al snel 9 uur, etenstijd! Dat werd ook wel tijd. Langs de snelweg gestopt om onder een afdak van een tankstation te koken. Pannenkoeken stonden op het menu. Nadat iedereen gegeten had en het 10 uur was reden we weer verder want we wilden minimaal tot Perpignan komen. Om half 1 waren we daar eindelijk. Toen kwam het probleem van een hotel zoeken. Een stukje verder was een hotel dus we dachten mooi daar kunnen we slapen. Helaas want eenmaal aangekomen bleek het bijna 60 euro per persoon te kosten. En bleek ook dat we een afslag hadden gemist. Ook konden we niet terug omdat het een tolweg was. Eerst maar even tanken en een stukje doorgereden en weer omgedraaid. Uiteindelijk was het kwart over 1 toen we bij het Formule 1 hotel kwamen. Even douchen en toen naar bed. Met 870 km een geslaagde dag.

Dag 3, 9 februari

Perpignan x96 El Aluminia

Km dag 3 = 475

Totaal 1850

Half 7 ging de wekker weer en om 7 uur stonden we weer klaar. Even snel de spullen inpakken waarna we konden gaan eten. Na een bakje koffie en even tanken vertrokken we. Vandaag was het streven om Madrid te gaan halen. Maar we wilden ook door de Pyreneexebn rijden. Dit hebben we dan ook gedaan. Steeds hoger en hoger totdat we de top bereikten op 1500m. Hier hebben we koffie gedronken en een teamfoto gemaakt. Ook werd Chris gebeld door de lokale omroep voor het wekelijkse interview. Daarna weer de berg af en via allerlei kleine wegen kwamen we aan bij de snelweg. Op de snelweg hadden we de grootste lol om vrachtwagens in te halen. Sommige chauffeurs vonden het namelijk leuk om ook harder te gaan rijden als je ze wilde inhalen. Hierna was het weer doorrijden over de snelweg totdat we bij het dorpje El Fransno aan kwamen om te tanken. Toen we de snelweg afreden om de jerrycans te legen, was er niks aan de hand. We vulden de tank en wilden weer aanrijden. Maar na 300 m kapte de motor ermee en kwam er witte rook uit de uitlaat. Shit shit shit! Snel gestopt om te checken en het bleek dat de radiatorvloeistof helemaal op was. Eerst dachten we dat het aan de rode diesel lag van Mark en Chris. Maar uiteindelijk leek het er toch op dat de koppakking was gescheurd en daardoor de radiatorvloeistof naar binnen was getrokken. Jan kwam snel om te helpen en we besloten na het eten om over de snelweg de auto naar een garage te slepen. Gelukkig was dit ook een peugeotgarage. Helaas was deze dicht maar het was ook al half 9 x92s avonds. We besloten in de wagen te gaan slapen en de rest ging een straat verder in een hotelletje slapen. De politie kwam even checken waarom we daar bij de garage stonden te wachten en even later kwam de eigenaar. Toen we het probleem hadden uitgelegd zei hij dat om 8 uur de garage open ging. Hierna zijn we maar gaan slapen en kregen we nog wat appels van de eigenaar.

Dag 4, woensdag 10 februari 2010

El Aluminia x96 San Roque

Km dag 4 = 920

Totaal 2770

x92s Ochtends vroeg stonden we voor de deur om het probleem te bekijken. Gelukkig hadden ze een goed Engels sprekende magazijnchef. We hadden 2 keuzes, we konden buiten gaan klussen of binnen maar dan werd het door eigen medewerkers uitgevoerd.

We besloten het laatste te doen omdat we niet al het gereedschap hadden. Toen ze vloeistof in de luchtinlaat spoten startte hij wel maar sloeg daarna meteen af. De brandstofleiding werd los geschroefd en er bleek water bij de diesel te zitten. Het brandstofsysteem werd leeggepompt en de filters ververst. Ook even de remmen checken omdat deze vrij heet waren geworden.  Toen het moment van waarheid, en ja hoor hij startte! De radiator bleek een scheurtje in te zitten waardoor hij lekte dit was bij een dopje dus we moesten dit in de gaten houden. Toen konden we eindelijk aanrijden. Iets na 12 uur en 222 euro lichter moesten we nog 900 km rijden. Vanaf 12 uur hebben we constant gereden om een beetje op tijd bij het hotel te zijn. Om half 1 kwamen we aan in het hotel in San Roque. Even nog wat drinken en toen naar bed.

Dag 5, donderdag 11 februari 2010

San Roque x96 Chefchoan

Km dag 5 = 146

Totaal 2916

Na een gezellige nacht vertrokken we rond 7 uur naar de boot. Met het hele peloton aangekomen bij de boot konden we inchecken en de boot op. Eenmaal op de boot aangekomen was het maar een half uurtje varen. Op de boot hebben we even wat gegeten en toen konden we alweer van boord. Eenmaal aangekomen was het TANKTIJD, want dat stukje hoort bij Spanje en is belastingvrij. Toen de tanks weer vol waren reden we aan richting Chefchoan. Het was al vrij druk maar eenmaal bij de grens aangekomen begon het gekkenhuis. Er liepen honderden mensen rond en het was een behoorlijke chaos. Toen we richting de grens reden had je eerst wat controlehokjes. Hier konden we gewoon doorrijden maar toen kwamen we bij de douane. Boven op de berg stonden veel mensen te wachten om (waarschijnlijk) illegaal over te steken. Maar de politie stond met geweren de mensen tegen te houden. Om Marokko in te kunnen moesten we een aantal dingen doen. We moesten naar het hokje om een formulier op te halen. Als je dit had gedaan moest je het formulier invullen. Hiervoor kwamen de tussenhandelaren om je te helpen. Het probleem was dat je niet wist wie je kon vertrouwen want niemand had een uniform aan. Sommige handelaren geven je papieren namelijk niet terug als je ze geen geld geeft. Iedereen moest dus goed op zijn eigen papieren letten anders kreeg je problemen. Toen het papierwerk was gedaan kregen we een stempel en mochten we een stukje doorrijden. Hier stond de politie om je te stoppen en werd er gecontroleerd wat je in je wagen had liggen. Ze vroegen of we wapens bij hadden en hierna konden we doorrijden. In Marokko hing overal de vlag en zag je overal de foto van de koning hangen. Ook stond op werkelijk elk kruispunt of rotonde een paar agenten of soldaten. Ook bleek dat de Marokkanen niet zo netjes op de wegen reden. Rechts inhalen, afsnijden, mensen zonder spiegels of Mercedestaxix92s van 20 jaar geleden met 8 mensen erin. Hierna reden we door naar Chefcoan waar we rond half 3 aankwamen. We zijn rustig de tenten gaan opbouwen en even welverdiend uitrusten. Ook gingen Ricco en Jelle even naar het centrum om inkopen te doen. Hier werd 4 keer drugs aangeboden. Natuurlijk negeren en na de boodschappen konden we weer terug naar de camping. Na een kant en klare maaltijd hebben we nog even nagenoten van een relaxte dag.

Dag 6, vrijdag 12 februari 2010

Chefcouaen x96 Azrou

Km dag 6 = 300

Totaal 3216

Na een koude nacht (voor sommigen dan), stonden we om kwart over 7 op. Hierna gingen we eieren bakken met spek! Na een lekker warm ontbijt reden we aan richting het Atlasgebergte. Door de bergen kwamen we veel verschillende chauffeurs tegen, slome, snelle, mafkezen, onoplettende of zelfmoordbestuurders die overal inhalen zelfs voor bergtoppen.

Na 2 uurtjes rijden konden we even de benen strekken in de bergen. De temperaturen liepen al op richting de 20 graden. Hierna konden we weer verder rijden. We mochten helaas geen bakkies gebruiken omdat dit verboden is in Marokko. In Meknes hebben we boodschappen gedaan voor het eten. Na alles gehaald te hebben gingen we richting Azrou.

Om kwart over 5 kwamen we hier aan. We gingen hier op zoek naar een camping en kwamen de borden van een eurocamping tegen. Hier gingen we naar toe en kwamen een prachtige entree tegen van de camping. Het leek een soort kasteel en het was netjes aangelegd. De portier sprak goed Engels en zei waar we moesten gaan staan. Toen hij naar ons toekwam vertelde hij ons dat het een gratis camping was. Dit was moeilijk voor te stellen omdat dit de mooiste camping was die we tegen kwamen. De baas was namelijk een rijke zakenman die genoeg geld had. We kregen van de receptionist een dongel voor draadloos internet. Alles was gratis, douche, internet en goede service. Na een blik soep en een hamburger hebben we nog lekker liggen relaxen op de stoelen. Het was wel koud maar dit kwam omdat we op 1446 meter hoogte zaten.

Dag 7, zaterdag 13 februari 2010

Azrou x96 Tifnit

Km dag 7 = 350

Totaal 3566

Vandaag was het de bedoeling het Atlas gebergte door te komen.

Midden in de nacht begon het te stormen. Het waaide en regende hard. In de auto hadden we er niet zoveel last van. Maar de anderen wel. Mark had een lek luchtbed en ging maar in de auto slapen. x92s Ochtends regende het nog steeds en moesten wij toch opruimen. Nadat iedereen de vetzooi had ingeladen wilden we vertrekken. Maar eerst was het de bedoeling dat we een donatie gingen doen. We gaven de receptionist 50 Dirham maar hij zei dat het de bedoeling was dat we het aan iemand van de bevolking gaven. We kregen zelfs nog 2 verse stokbroden per team. Hierna vertrokken we richting het Atlas gebergte. Na een stop om fotox92s te maken kwamen we een man tegen en die vroeg of we wat kwamen drinken in zijn hotel. We hadden wel zin in een bakje koffie dus gingen we mee. Eenmaal aangekomen kregen we koffie of iets anders en een broodje. Toen moesten we afrekenen en Mark betaalde omdat hij jarig was. Totaal kostte het 7 euro voor 9 keer drinken en 9 broodjes. Dit kan alleen in Marokko. Hierna wilde de man mee als gids maar dit wilden we niet. Hierna vertrokken we weer en gingen door het Atlasgebergte. Na een mooie tocht van dik 300 km kwamen we aan bij Tifnit. Het was alweer half 5 dus gingen we een camping zoeken. Dit was een simpele camping waar we voor 4 euro per team konden staan. Na een maaltijd van hamburgers, puree en erwten hebben we nog even gekletst en fotox92s gekeken.

Dag 8, zondag 14 februari 2010

Tifnit x96

Km dag 8 = 543

Totaal 4109

Na een prachtige zonsopgang vertrokken we richting Agadir. Dit plaatsje wilden we vandaag proberen te halen. Eerst reden we een stuk. Daarna moesten we even tanken en wilden wij de banden oppompen. Bij het eerste pompstation hadden ze geen perslucht. Toen we bij het 2de pompstation aankwamen bleek het heel druk te zijn. Dit komt omdat ze in Marokko vrijdag een vrije dag hebben en niet op zondag. Hier probeerden we de banden op te pompen maar in plaats hiervan ging hij steeds leger. Bij het tankstation stonden allemaal bedelende kinderen. Dit was wel moeilijk om te zien. Een paar wilden de auto wassen en er kwamen er een paar aan met een rieten kameeltje. Alex heeft er 1 voor 2 pennen gekregen. Een ander meisje bleef bedelen om geld, maar een pen was uiteindelijk ook goed. Bij het derde tankstation konden we eindelijk de banden vullen. Ook hadden we al een paar keer tijdens het tanken gehad dat we niet konden tanken omdat de benzine simpelweg was uitverkocht. Hierna hebben we de hele dag gereden totdat we een keuze moesten maken. De gewone weg hield op en er kwamen 2 zandwegen. Oftewel offroad! Nadat we een uurtje offroad waren kwamen we wat mensen tegen. Die zeiden dat de toppen besneeuwd waren en dat we er niet doorheen konden. Hierna keerden we weer om en reden we terug. Nu moesten we nog een hotel of camping vinden maar besloten even in het donker door te rijden. Toen het echt donker was bleek dit een foute keuze te zijn geweest. Veel mensen zonder licht en als ze licht aan hadden was het grootlicht. Ook waren er mensen die midden over de straat heen liepen. We zijn toen maar snel op zoek gegaan naar een camping of hotel. We kwamen toen een heel mooi hotel tegen en gingen naar binnen. Uiteindelijk besloten we wel mee te eten. Slapen deden we in de auto. Na even te hebben genoten van het eten zijn we ons bedje ingedoken.

Dag 9, maandag 15 februari 2010

- Tan-tan

Km dag 9 = 441

Totaal 4550

Wat een rotweer! Toen we vanochtend opstonden regende, regende en regende het maar. Nadat de rest uit het hotel kwam hadden wij al alles ingepakt. Toen we vertrokken bleef het maar regenen en lagen er overal diepe plassen. Het werd wel steeds lichter en uiteindelijk stopte de regen en konden we weer normaal doorrijden. We kwamen vandaag een dode dromedaris tegen, een zwaar ongeluk, een krottenwijk en een overstroming waar je bang van werd. De rivier was namelijk helmaal buiten zijn oevers getreden. Op de site kun je de fotox92s zien. Hierna reden we verder en sloeg het noodlot bijna toe. Chris van de Zanden werd ingehaald door een vrachtwagen, maar dit lukte nooit op tijd omdat er een busje aankwam. Het busje ging dus vol op de rem. Maar achter het busje zat nog een vrachtwagen die niet op tijd kon remmen dus ging hij met ongeveer 90km per uur de berm in. De vrachtwagen vloog ongeveer een meter de lucht in met de vooras maar viel gelukkig net niet om. Na dit bijna ongeluk reden we weer door en kwamen bij een politiepost aan. Hier moesten we stoppen. Nadat alle papieren waren opgeschreven en gecheckt konden we doorrijden. 3 km verder was het weer zover. Weer politie en dit keer konden we stoppen. Volgens hun hadden we niet gestopt bij het stopbord en moesten we 40 euro per auto betalen. Na veel discussie en uitleg konden we gelukkig zonder iets te betalen doorrijden. Ze wilden alleen maar een biertje, maar 2 blikjes energy was ook goed. Zo zie je maar weer hoe corrupt dit land is. Later bleek dat een ander team 80 euro moest betalen en uiteindelijk maar 40 euro. Zo zie je maar weer dat je met een beetje kletsen een stuk goedkoper uit bent.

Hierna reden we nog ongeveer 20 km door en kwamen we een mooie camping tegen aan het strand. Hier bleek ook een ander team te zitten. Ricco ging nog even het water in, maar er bleken veel stenen te liggen. Hierna hebben we nog lekkere pasta gehad en kregen niet zox92n goed nieuws te horen. De truck stond vast bij de grens met Marokko. Nu moeten we wachten totdat deze in Dakhla is. Dit zou eigenlijk woensdag zijn, maar mogelijk wordt het vrijdag. Nu wordt het dus ook de vraag of we de Sahara kunnen doorkruisen. Dit moet nog blijken maar we willen dit wel graag met z’n allen gaan doen. Dus nog even aankijken hoe we dit gaan doen. Na nog even gezeten te hebben gingen we lekker slapen.

Dag 10,  dinsdag 16 februari 2010

Tan Tan – Laayoune

Km dag 10 = 241

Totaal 4791

Vanochtend rustig opgestaan omdat we door de vrachtwagen geen tijdsdrukte meer hadden. Rond kwart over 10 vertrokken we naar Laayoune. Hier lag namelijk een camping van een Frans Belgisch echtpaar. Nadat we vertrokken kregen we meteen weer een politiecontrole. Nadat we even onze papieren lieten zien mochten we weer gaan. Hierna reden we weer een stukje en kregen we weer een controle. Weer papieren laten zien en toen konden we weer gaan. Langs de kust lag een mooie weg. Hier was het stof, stof en nog een keer stof. Langs de kust kwamen we allemaal van die kleine hutjes tegen terwijl we al 100 km niks waren tegen gekomen. Na 140 km over deze weg gereden te hebben sloeg het noodlot toe. We kregen via het bakkie te horen dat onze band leeg aan het lopen was. Meteen stoppen om de band te vervangen. Alex klom het dak op en de krik ging onder de wagen. Totdat de krik weg zakte even een plankje eronder en weer opkrikken. Totdat de krik het gewicht niet meer aankon. De krik ging scheef dus er moest een andere krik bij. Voordat de andere krik er was brak onze krik door. We tilden met zijn allen de auto op en de andere krik werd geplaatst. Toen de band was vervangen moesten we de andere ook vervangen omdat het een andere maat was.

Hierna moesten we rustig doorrijden naar een tankstation en kon de band worden opgepompt. Hierna konden we doorrijden en na 100 km waren we bij de camping. Om hier te komen moest je 4,5km  offroad gaan. Bij de camping bleek helemaal niks te zijn. Ze hadden geen stroom en geen warm water. Het werd dus echt back to basic. Nadat we een wandeling hadden gemaakt konden we om half 7 eten. Wat stond er op het menu? Kameel. Dit bleek best lekker te zijn en het werd samen geserveerd met rijst. Hierna hebben we nog nagenoten van een mooie stoffige dag en gingen we met zijn allen in een grote tent slapen.

Dag 11, woensdag 17 februari

Laayoune x96 Dakhla

Km dag 11

Totaal

De woensdagochtend begon al vroeg. Rond half 8 was iedereen op en werden de spullen weer ingeladen. Toen iedereen een beetje klaar was moest 2 men 2 gambia nog gaan ontbijten bij de camping. Na het eten rond kwart voor 9 konden we vertrekken. De andere groep die op de camping stond was nog lang niet klaar maar wij waren weer weg. We vervolgden de weg naar Dakhla nog zox92n dikke 500 km. Na het stukje offroad weer terug gereden te hebben reden we weer op de lasergunweg. Toen we na 40km bij Layoune aankwamen, kregen we weer een politiepost. Nadat alle papier waren ingevuld en gecheckt konden we weer doorrijden. Maar na 100 meter konden we alweer meteen stoppen. Nog een politiecontrole. Dit keer moest alles worden ingeleverd. Paspoort, kopiexebn, kopiexebn en nog meer kopiexebn. Na een stop van bijna een half uur konden we eindelijk doorrijden. Toen we Layoune weer uitreden kwam er weer een politiepost. Hier hoefden we even onze papieren te laten zien en na een minuut of 3 konden we weer doorrijden. Dit ging dus een stukje sneller als bij de vorige. Na 3 km kregen we weer een politiepost maar hier mochten we gewoon doorrijden. Waarschijnlijk omdat het slecht weer was. Sinds een paar minuten voor vertrek begon het namelijk al te regenen en veel! In het volgende stadje dat we tegen kwamen kregen we nog een controle maar dit was niet zoveel werk. In dit stadje wilden we eigenlijk weer een camping zoeken omdat in deze stad ook een goede supermarkt zou zijn. Maar omdat het zox92n bagger weer was besloten we door te rijden tot Dakhla. Toen we het stadje uitreden nog een controle en we konden met 100 doorrijden. Totdat er in 1 keer een bord met 60 stond. Wij letten niet echt goed op omdat er veel borden stonden maar dan allemaal van 100. Toevallig stonden net na dit bord 2 corrupte agenten te wachten die de eerste 3 aanhielden. De andere 2 mochten doorrijden. Wij reden namelijk 75 in plaats van 60 oftewel 15 te hard. We probeerden er onderuit te komen en het leek te lukken omdat 1 van de agenten ons wel mocht. Maar helaas was zijn chef er ook bij en die deed er niet zo makkelijk over. De boete was ongeveer 40 euro per auto. Maar gelukkig was de politiechef ook in een goede bui en mochten we voor 40 euro allemaal doorrijden. De boete werd dus door 3en gedeeld. Hiermee hadden we veel tijd verloren dus het werd tijd om dit in te halen. De lange, saaie, rechte weg langs de kust werd vervolgd. Het weer knapte ook al op maar het begon wel steeds harder te waaien. Tot we op een gegeven moment in een zandstorm kwamen waarbij het zicht nihil was. In de zandstorm moest Chris ook tanken. Het zand deed gewoon pijn tegen je huid. Ook was onze carterbescherming helemaal gezandstraald en was de verf er helemaal vanaf. Toen we eindelijk bij Dahkla waren ging de zand ook liggen omdat Dahkla een schiereiland is. Nadat iedereen de tenten had opgezet en een windscherm (omdat het zo hard waaide) gingen we koken. Vandaag gingen we nasi met satxe9 balletjes maken. Toen dit eindelijk klaar was en we net een beetje aan het eten waren begon het gedonder. REGEN, REGEN iedereen was er helemaal klaar mee. We hebben snel alles een beetje opgeruimd en zijn naar bed gegaan. Chris, Mark, Ricco en Nick konden er niet meer tegen en zijn een kamer gaan regelen.

Dag 12, donderdag 18 februari 2010

Dahkla x96 Dahkla

Km dag 12 = 0

Totaal

Vandaag hadden we een rustdag en morgen ook weer omdat we moeten wachten op de vrachtwagen. Waarschijnlijk gaan we wel door de Sahara en gaan we zaterdag Marokko uit. We begonnen de dag met het opwarmen van de nasi. Na het eten kwam de gids Bomba die ons gaat begeleiden door de Sahara (als het goed is). Toen alles was besproken met hem gingen we onze eigen weg. Er was 1 ding dat vandaag zeker moest gebeuren. Jelle ging vandaag bijna kaal (5mm). Dit was al langer de planning maar vandaag hadden we de tijd ervoor. Nadat de tondeuse was opgezocht gingen we hem testen. Maar helaas hij deed het niet. Na een stuk kabel eraf geknipt te hebben, hier leek namelijk het probleem te zitten, deed hij het nog steeds niet. Toch maar even het stopcontact checken en  ja hoor geen stroom. Het bleek dus dat de hele stad op een generator werkt en x92s avonds iedereen pas stroom kan gebruiken omdat dan de lampen pas aangaan. Geen probleem want wij hadden een omvormer. Deze even aansluiten en de automotor laten draaien. Jackpot, het werkte! Nadat Jelle was gemillimeterd, was Chis aan de beurt, hierna Hans en ten slotte Ricco. Na het knippen werd met de handwas de benodigde was gedaan en hierna even gerelaxt. Ook werd er bier ingekocht voor de komende 2 dagen. De prijs was 2 euro per blikje. Ja, Marokko is vrij prijzig qua alcohol dan. Toen was het tijd voor het strand, onderaan de camping lag een mooi strand. Het enige dat jammer is, is dat in Marokko nergens van te voren over wordt nagedacht. Op het strand lagen namelijk veel stenen. Maar geen gewone stenen, het was bouwafval. Als je een meter of 10 in het water was, hielden de stenen op en kon je gewoon staan. Na even een balletje overgegooid te hebben gingen we douchen en weer verder bakken. Ondertussen even naar het stadje om eten voor x92s avonds te halen en om wat beltegoed te halen voor het Marokkaanse simkaartje. Toen we terug kwamen op de camping was het ongeveer 6 uur en was het tijd om pannenkoeken te maken. Na het eten werd er even puingeruimd en rond kwart  voor 9 gingen we naar het internetcafxe9. Nadat alles weer klaar was gingen we terug naar de camping en was het tijd om te gaan slapen. Uiteindelijk bleek wel dat iedereen toch een beetje aan het verbranden was. Behalve Ricco!

Vandaag zijn we veilig in frankrijk aangekomen.

Een ander teamlid heeft een apparaat waarmee je ons live kunt volgen.

Check de site van 2men2gambia en zie waar we nu zitten!

…Vorige week woensdag was het zover. We stonden bij het regionieuws van Venray in het dagblad.
Zie hier het resultaat. Deze week stond het persbericht ook bij het regionieuws van Venlo in het dagblad.